Hadislerle islam.. "Melekler: Âlemlerin Nurdan Varlıkları" konulu Hadislerle İslâm Vaazı sitemize eklenmiştir..
MELEKLER: ÂLEMLERİN NURDAN VARLIKLARI
Aziz Müminler!
Hamd, gökleri ve yeri yoktan var eden, görüneni ve görünmeyeni bilen, bütün varlıkları hikmetle yaratan Yüce Allah’a mahsustur.
Salât ve selâm, âlemlere rahmet olarak gönderilen, vahyi Cebrâil vasıtasıyla alan ve insanlığa Rabbimizin mesajını ulaştıran Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa’ya, onun ailesine, ashabına ve kıyamete kadar onun izinden yürüyen bütün müminlerin üzerine olsun.
Kıymetli Kardeşlerim!
Bugün hep birlikte gözümüzle göremediğimiz, fakat varlığına iman ettiğimiz bir âlemden söz edeceğiz.
Melekler âlemi…
Melekler, Allah’ın yarattığı nuranî varlıklardır. Onların varlığına inanmak, imanın temel esaslarından biridir. Biz müminler yalnızca gözümüzün gördüğüne inanan insanlar değiliz. Biz, Rabbimizin bize bildirdiği gayba da iman ederiz.
Kur’an-ı Kerîm müminleri şöyle tarif eder:
“Onlar gayba inanırlar, namazı dosdoğru kılarlar ve kendilerine verdiğimiz rızıktan Allah yolunda harcarlar.”
Bakara sûresinde Rabbimiz müminin ilk özelliklerinden birini gayba iman olarak bildirmektedir.
Çünkü insanın gözü sınırlıdır.
Kulağı sınırlıdır.
Bilgisi sınırlıdır.
Fakat Allah’ın yarattığı âlem, bizim duyularımızla sınırlı değildir.
Biz havayı göremeyiz ama onun varlığını biliriz.
Ruhumuzu göremeyiz ama onun varlığını biliriz.
Akılla kavrayamadığımız pek çok gerçeğin varlığını kabul ederiz.
İşte melekler de gözlerimizle göremediğimiz, fakat Allah ve Resûlü’nün haber verdiği için iman ettiğimiz varlıklardır.
Melekler Nurdan Yaratılmıştır
Hz. Âişe validemizden nakledildiğine göre Allah Resûlü şöyle buyurmuştur:
“خُلِقَتِ الْمَلَائِكَةُ مِنْ نُورٍ، وَخُلِقَ الْجَانُّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ، وَخُلِقَ آدَمُ مِمَّا وُصِفَ لَكُمْ”
“Melekler nurdan, cinler alevli ateşten, Âdem ise size Kur’an’da tarif edildiği üzere balçıktan yaratılmıştır.”
(Müslim, Zühd, 60)
Demek ki melekler, Allah’ın nurdan yarattığı varlıklardır.
Onlar bizim gibi yiyip içmezler.
Bizim gibi evlenip çoğalmazlar.
Bizim gibi uyumazlar.
Onlar Allah’ın emrinden çıkmayan, kendilerine verilen görevleri eksiksiz yerine getiren kullardır.
Rabbimiz şöyle buyurur:
“Göklerde ve yerde bulunanlar O’nundur. O’nun katındakiler, O’na ibadet etmekten ne büyüklenirler ne de usanırlar. Gece gündüz O’nu tesbih ederler; hiç durmadan.”
(Enbiyâ, 21/19-20)
Kardeşlerim!
Biz bazen ibadetten yoruluyoruz.
Namaz bize ağır gelebiliyor.
Kur’an okumaya üşenebiliyoruz.
Dua etmeyi erteliyoruz.
Zikri unutabiliyoruz.
Fakat melekler, Rabbimize kulluk etmekten asla usanmazlar.
Onların hayatında isyan yoktur.
Kibir yoktur.
Gaflet yoktur.
Allah’a karşı gelmek yoktur.
Onlar Rablerinin emrine teslim olmuşlardır.
İşte bu sebeple melekleri düşünmek bize bir şeyi hatırlatmalıdır:
Biz de Allah’ın kuluyuz.
Biz de O’na dönmek için yaratıldık.
Biz de hayatımızı ibadet, şükür, iyilik ve kullukla güzelleştirmek zorundayız.
Gökyüzünde Secde Etmeyen Yer Yoktur
Ebû Zer’den rivayet edilen bir hadiste Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Ben sizin görmediklerinizi görür, işitmediklerinizi duyarım. Gök sarsıldı. Nasıl sarsılmasın ki! Semada, bir meleğin Allah için secdeye kapanmadığı dört parmaklık bir yer dahi yoktur.”
(İbn Mâce, Zühd, 19)
Aziz Kardeşlerim!
Bir düşünelim.
Biz gökyüzüne baktığımızda yalnızca yıldızları görüyoruz.
Bulutları görüyoruz.
Ayı görüyoruz.
Güneşi görüyoruz.
Fakat Peygamber Efendimiz bize gökyüzünün başka bir yönünü haber veriyor.
Orada Allah’a kulluk eden melekler vardır.
Secde eden melekler vardır.
Allah’ı tesbih eden melekler vardır.
Böyle bir âlem içerisinde yaşayan insanın Allah’ı unutması ne büyük gaflettir!
Milyarlarca varlık Rabbini zikrederken insanın Rabbini unutması ne büyük kayıptır!
Dünyada bize ayrılan birkaç dakikayı bile namaza çok gören bizler, gökyüzünde Allah’ın emrini bekleyen melekleri düşünelim.
Onların kulluğunu düşünelim.
Sonra kendi hâlimize bakalım.
Rabbim bize de meleklerin kulluğundan nasip eylesin.
Melekler Allah’ın Emirlerine İtaat Eder
Kardeşlerim!
Meleklerin en önemli özelliklerinden biri Allah’ın emrine tam bir teslimiyet göstermeleridir.
Rabbimiz şöyle buyurur:
“Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi, yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun. Onun başında, Allah’ın kendilerine verdiği emirlere karşı gelmeyen ve kendilerine emredileni yapan melekler vardır.”
(Tahrîm, 66/6)
Melekler için “Acaba yapsam mı, yapmasam mı?” diye bir tereddüt yoktur.
Allah emreder.
Onlar yerine getirir.
Allah görev verir.
Onlar görevlerini yaparlar.
İşte müminin hayatında da teslimiyet böyle olmalıdır.
Allah namazı emretmişse namazımızı kılacağız.
Allah haramdan uzak durmamızı emretmişse uzak duracağız.
Allah anne babaya iyiliği emretmişse onlara güzel davranacağız.
Allah kul hakkından sakınmamızı emretmişse kul hakkından korkacağız.
Allah bize doğruluğu emretmişse doğru olacağız.
Çünkü iman yalnızca “inanıyorum” demek değildir.
İman, Allah’ın emrine teslim olmaktır.
Meleklerin Büyük Görevlerinden Biri: Vahiy
Kardeşlerim!
Meleklerin en büyük görevlerinden biri Allah’ın mesajlarını peygamberlere ulaştırmaktır.
Bu görev, Cebrâil aleyhisselâma verilmiştir.
Cebrâil, Allah’ın vahyini peygamberlere getiren büyük melektir.
Ve onun en büyük vazifesi, Kur’an’ın Allah Resûlü’ne ulaştırılmasıdır.
Peygamber Efendimiz kırk yaşına yaklaşmıştı.
Mekke’de insanların putlara tapmasına, haksızlığa, zulme ve ahlâksızlığa üzülüyordu.
Hira Mağarası’na çekiliyor, Rabbini düşünüyor, ibadet ediyor ve tefekkür ediyordu.
Bir gece…
İnsanlık tarihinin en büyük hadiselerinden biri yaşandı.
Cebrâil geldi.
Ve şöyle dedi:
“اقْرَأْ”
“Oku!”
Peygamberimiz:
“Ben okuma bilmem.”
dedi.
Cebrâil onu sıktı.
Sonra tekrar:
“Oku!”
dedi.
Ve ardından şu ayetleri getirdi:
“اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ”
“Yaratan Rabbinin adıyla oku! O, insanı alaktan yaratmıştır. Oku! Senin Rabbin en cömert olandır.”
(Alak, 96/1-3)
Kardeşlerim!
Kur’an böyle başladı.
“Oku!”
Çünkü İslâm, cehaletin karanlığından kurtuluşun yoludur.
İslâm, insanın Rabbini tanımasını ister.
İslâm, insanın kendisini tanımasını ister.
İslâm, insanın dünyayı anlamasını ister.
İslâm, insanın yaratılışını ve hayatın gayesini düşünmesini ister.
Bu sebeple Kur’an’dan uzaklaşan insan, aslında kendi yaratılış gayesinden de uzaklaşmaktadır.
Cebrâil Sadece Vahiy Getirmedi
Cebrâil aleyhisselâmın görevi yalnızca vahyi getirmek değildi.
O, Allah Resûlü’ne dinimizi öğretmek için de geldi.
Bir gün sahâbenin arasında hiç tanımadıkları bir adam ortaya çıktı.
Üzerinde tertemiz beyaz elbiseler vardı.
Saçları simsiyah idi.
Yolculuk yaptığına dair üzerinde hiçbir iz yoktu.
Peygamber Efendimizin yanına oturdu.
Ve sordu:
“Ey Muhammed! Bana İslâm’ı anlat.”
Allah Resûlü İslâm’ı anlattı.
Sonra:
“Bana imanı anlat.”
dedi.
Peygamberimiz imanı anlattı.
Sonra ihsanı sordu.
Kıyameti sordu.
Kıyametin alametlerini sordu.
Sonra adam kalktı ve gitti.
Peygamber Efendimiz Hz. Ömer’e dönerek:
“Ey Ömer! O gelenin kim olduğunu biliyor musun?” diye sordu.
Hz. Ömer:
“Allah ve Resûlü daha iyi bilir.” dedi.
Peygamber Efendimiz:
“O, Cebrâil’di. Size dininizi öğretmek için geldi.”
buyurdu.
(Müslim, Îmân, 1)
Aziz Müminler!
Bu hadis bize çok önemli bir hakikati öğretmektedir.
Dinimizi öğrenmek için çaba göstermek zorundayız.
Çünkü iman sadece aileden duyulan birkaç sözden ibaret değildir.
Namazın nasıl kılınacağını öğrenmek gerekir.
Helali ve haramı öğrenmek gerekir.
Kul hakkını öğrenmek gerekir.
Ahlâkı öğrenmek gerekir.
Çocuklarımızı din konusunda eğitmek gerekir.
Çünkü bilmediğimiz şeyin gereğini yerine getirmemiz mümkün değildir.
Melekler Peygamberimizi Yalnız Bırakmadı
Kardeşlerim!
Peygamber Efendimizin hayatı sıkıntılarla doluydu.
Mekke'de hakaret gördü.
Taşlandı.
Boykot edildi.
Sevdiklerini kaybetti.
Tâif’te taşlandı.
Fakat Allah onu hiçbir zaman yalnız bırakmadı.
Tâif dönüşünde yaşadığı büyük acının ardından Cebrâil geldi.
Dağlar meleği geldi.
Peygamberimize:
“İstersen şu iki dağı onların üzerine yıkayabilirim.” dedi.
Ama Allah Resûlü bunu istemedi.
Şöyle buyurdu:
“Hayır! Ümit ediyorum ki Allah onların soyundan yalnız Allah’a ibadet eden ve O’na hiçbir şeyi ortak koşmayan bir nesil çıkaracaktır.”
(Buhârî, Bed’ü’l-halk, 7)
İşte Peygamberimizin merhameti!
Kendisine taş atanları bile gelecekte iman edebilecek insanlar olarak gördü.
İntikamı değil, hidayeti istedi.
Kötülüğe kötülükle karşılık vermedi.
Kardeşlerim!
Biz de hayatımızda bunu öğrenmeliyiz.
Bize kötülük yapan herkesi hemen hayatımızdan silmek, beddua etmek, intikam almak yerine bazen onun hidayetini istemeliyiz.
Çünkü Allah bugün günah işleyen bir insanı yarın büyük bir salih kul hâline getirebilir.
Nice insan vardır ki dün yanlış yoldaydı, bugün Allah’ın yolunda yürümektedir.
Nice insan vardır ki dün günah içindeydi, bugün başkalarını iyiliğe çağırmaktadır.
Öyleyse insanlara kapıyı tamamen kapatmayalım.
Hidayet Allah’ın elindedir.
Melekler Bedir’de Müminlere Yardım Etti
Bedir Savaşı'nda Müslümanların sayısı azdı.
İmkânları sınırlıydı.
Düşman güçlüydü.
Allah Resûlü ellerini semaya kaldırdı ve Rabbine yalvardı.
Yaptığı dua ve niyazın ardından Allah Teâlâ melekleri yardım için gönderdi.
Kur’an şöyle buyurur:
“Hani Rabbinizden yardım istiyordunuz. O da, ‘Ben size peş peşe bin melekle yardım edeceğim.’ diye duanızı kabul etmişti.”
(Enfâl, 8/9)
Yine Rabbimiz şöyle buyurur:
“Şüphesiz ben sizinle beraberim. Haydi iman edenleri destekleyin.”
(Enfâl, 8/12)
Burada çok önemli bir ders vardır.
Meleklerin yardımı Allah’ın izniyledir.
Asıl güç Allah’ındır.
Melekler Allah’ın kullarıdır.
Onlar Allah’ın emriyle hareket ederler.
Bu sebeple mümin, hiçbir zaman yaratılmışlara kulluk etmez.
Yardımı yalnızca Allah’tan bekler.
Sebebe sarılır.
Duasını eder.
Elinden geleni yapar.
Sonra sonucunu Allah’a bırakır.
Her An Yanımızda Olan Melekler
Aziz Kardeşlerim!
Şimdi konunun bizim hayatımıza en yakın tarafına gelelim.
Melekler yalnızca geçmişte peygamberlerle birlikte bulunan varlıklar değildir.
Onların insanlarla ilgili bugün de görevleri vardır.
Rabbimiz şöyle buyurur:
“İki melek insanın sağında ve solunda oturarak yaptıklarını yazmaktadır. İnsan hiçbir söz söylemez ki yanında onu gözetleyen ve kaydeden bir melek bulunmasın.”
(Kâf, 50/17-18)
Kardeşlerim!
Bir söz söylemeden önce düşünelim.
Çünkü söylediğimiz söz kaydediliyor.
Birine hakaret ettiğimizde kaydediliyor.
Gıybet ettiğimizde kaydediliyor.
Yalan söylediğimizde kaydediliyor.
Ama bir yetimin başını okşadığımızda da kaydediliyor.
Bir fakire yardım ettiğimizde de kaydediliyor.
Anne babamızı sevindirdiğimizde de kaydediliyor.
Bir insanın gönlünü aldığımızda da kaydediliyor.
Bir Müslüman kardeşimize güzel bir söz söylediğimizde de kaydediliyor.
Demek ki hayatımız kayıt altında.
Fakat bu kayıt bizi korkutmak için değil, bizi iyiliğe yönlendirmek için de bir uyarıdır.
Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Bir kimse bir kötülük yapmayı düşünür de onu yapmazsa, ona bir günah yazılmaz. Eğer o kötülüğü işlerse bir günah yazılır. Bir kimse bir iyilik yapmayı düşünürse ona bir sevap yazılır. O iyiliği yaparsa on katından yedi yüz katına kadar sevap yazılır.”
(Müslim, Îmân, 203)
Allah’ın rahmetine bakın!
Bir kötülüğü yapmakla vazgeçtiğimizde günah yazılmıyor.
Ama bir iyiliği yalnızca gönlümüzden geçirdiğimizde bile sevap yazılıyor.
Öyleyse iyilik düşünelim.
İyilik yapalım.
İyiliği çoğaltalım.
Sabah ve İkindi Namazlarında Melekler Buluşur
Ebû Hüreyre’den rivayet edilen hadis-i şerifte Peygamber Efendimiz şöyle buyuruyor:
“Gece ve gündüz melekleri dönüşümlü olarak aranızda bulunurlar. Bu melekler sabah ve ikindi namazlarında buluşurlar. Sonra gece boyu sizinle bulunan melekler yükselirler. Allah, durumlarını çok iyi bildiği hâlde insanları onlara sorar: ‘Siz ayrıldığınızda kullarım ne yapıyordu?’ Melekler de ‘Yanlarına vardığımızda da oradan ayrıldığımız sırada da namaz kılıyorlardı.’ derler.”
(Buhârî, Tevhîd, 23)
Kardeşlerim!
Ne büyük müjde!
Bir kul sabah namazında Allah’ın huzurundadır.
Akşam olduğunda yine Allah’ın huzurundadır.
Ve melekler onun namazını şahitlik ederek Rabbine bildirir.
Öyleyse sabah namazını önemseyelim.
İkindi namazını önemseyelim.
Namazlarımızı vaktinde kılalım.
Çünkü namaz sadece bizim Allah’a sunduğumuz bir ibadet değildir.
Aynı zamanda bizim Allah’ın huzurundaki hâlimizi gösteren en büyük kulluk işaretlerinden biridir.
Zikir Meclislerini Melekler Kuşatır
Aziz Kardeşlerim!
Meleklerin görevlerinden biri de Allah’ı zikreden kulları aramaktır.
Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Allah’ın, yolları dolaşan ve Allah’ı zikreden kimseleri arayan melekleri vardır. Allah’ı zikreden bir topluluk bulduklarında birbirlerine, ‘Aradığınız buradadır.’ diye seslenirler. Sonra onları kanatlarıyla dünya semasına kadar kuşatırlar.”
(Buhârî, Deavât, 66; Tirmizî, Deavât, 129)
Ne güzel!
Bir camide insanlar Kur’an okuyor.
Bir yerde insanlar Allah’ı anıyor.
Bir evde aile fertleri birlikte dua ediyor.
Bir genç Kur’an öğreniyor.
Bir çocuk namaz kılıyor.
Bir Müslüman Allah’ın adını anıyor.
Biz belki hiçbir şey görmüyoruz.
Ama gökyüzünde bizim görmediğimiz bir hareketlilik olabilir.
Melekler o kulların etrafını kuşatıyor olabilir.
Onlar için Allah’tan rahmet ve mağfiret diliyor olabilir.
Öyleyse evlerimizi zikirden mahrum bırakmayalım.
Çocuklarımızın kulaklarını Kur’an’ın sesiyle buluşturalım.
Ailemizle dua edelim.
Sofrada besmele çekelim.
Sabah ve akşam Allah’ı analım.
Çünkü Allah’ın zikredildiği ev, manen canlı bir evdir.
Peygamberimize Selâm Getiren Melekler
Kardeşlerim!
Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Allah’ın yeryüzünde dolaşan melekleri vardır. Onlar, ümmetimden bana selâm getirirler.”
(İbn Hanbel, I, 387)
Demek ki bizim Peygamberimize gönderdiğimiz salât ve selâm, Allah’ın izniyle ona ulaştırılmaktadır.
Öyleyse dilimizi salât ve selâmdan mahrum bırakmayalım.
“Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed.”
Bir salât-ü selâm söylemek zor değildir.
Ama sevabı büyüktür.
Üstelik insanın kalbini Peygamberimize bağlar.
Peygamber sevgisi arttıkça sünnete bağlılık da artar.
Sünnete bağlılık arttıkça ahlâk güzelleşir.
Ahlâk güzelleştikçe aile güzelleşir.
Aile güzelleştikçe toplum güzelleşir.
Ölüm Geldiğinde Melekler
Aziz Müminler!
Meleklerin görevlerinden biri de ölüm meleğinin görevidir.
Rabbimiz şöyle buyurur:
“De ki: Size vekil kılınan ölüm meleği canınızı alacak, sonra Rabbinize döndürüleceksiniz.”
(Secde, 32/11)
Ölüm bir gün hepimizin kapısını çalacaktır.
Ne yaşımız önemlidir.
Ne makamımız.
Ne servetimiz.
Ne şöhretimiz.
Ne dünyadaki gücümüz.
Vakit geldiğinde ölüm meleği görevini yerine getirecektir.
İşte o gün insanın yanında malı olmayacaktır.
Makamı olmayacaktır.
Şöhreti olmayacaktır.
Sadece imanı ve amelleri olacaktır.
Öyleyse ölüm gelmeden önce hazırlık yapalım.
Kırdığımız kalpler varsa tamir edelim.
Helallik isteyelim.
Kul hakkımız varsa ödeyelim.
Anne babamız hayattaysa gönüllerini alalım.
Eşimize güzel davranalım.
Çocuklarımızı sevgiyle yetiştirelim.
Namazlarımızı düzeltelim.
Kur’an’la bağımızı güçlendirelim.
Çünkü ölüm ertelenebilir bir randevu değildir.
Vakti geldiğinde gelir.
Kabirde Bizi Melekler Karşılayacak
Kardeşlerim!
Dünyadaki hayatımız bittiğinde başka bir hayat başlayacaktır.
Kabir hayatı…
Rivayetlerde Münker ve Nekir olarak anılan meleklerin sorgusundan bahsedilir.
İnsana Rabbini, dinini ve Peygamberini sorarlar.
Asıl mesele burada ezber değildir.
İnsan dünyada nasıl yaşadıysa, orada da ona göre cevap verecektir.
Dilimizde “Allah benim Rabbimdir” demek kolaydır.
Ama asıl mesele Allah’ı gerçekten Rab edinmektir.
Dilimizde “Muhammed Allah’ın Resûlüdür” demek kolaydır.
Asıl mesele onun sünnetine uymaktır.
Dilimizde “İslâm benim dinimdir” demek kolaydır.
Asıl mesele İslâm’ı hayatımızın ölçüsü hâline getirmektir.
İşte gerçek iman budur.
Melekler Müminler İçin Dua Eder
Aziz Kardeşlerim!
Meleklerin en güzel görevlerinden biri de müminler için dua etmeleridir.
Rabbimiz şöyle buyurur:
“Arşı taşıyanlar ve onun çevresinde bulunanlar Rablerini hamd ederek tesbih ederler, O’na iman ederler ve iman edenlerin bağışlanmasını isterler. ‘Rabbimiz! Senin rahmetin ve ilmin her şeyi kuşatmıştır. Tövbe edenleri ve senin yoluna uyanları bağışla, onları cehennem azabından koru.’ derler.”
(Mü’min, 40/7)
Düşünebiliyor musunuz?
Bizim bilmediğimiz melekler bizim için dua ediyor.
Bizim adımızı bilmediğimiz varlıklar, Allah’ın huzurunda bizim bağışlanmamızı diliyor.
Ne büyük rahmet!
Öyleyse biz de birbirimiz için dua edelim.
Kardeşlerimizin arkasından hayır dua edelim.
Çocuklarımız için dua edelim.
Anne babamız için dua edelim.
Vefat edenlerimiz için dua edelim.
Bütün müminler için dua edelim.
Çünkü mümin, yalnız kendisini düşünmez.
Kardeşinin iyiliğini de ister.
Meleklerin Bulunduğu Meclislerde Bulunalım
Kardeşlerim!
Meleklerin bulunduğu yerleri arayalım.
Camilerde bulunalım.
Kur’an meclislerinde bulunalım.
İlim öğrenilen ortamlarda bulunalım.
Allah’ın zikredildiği yerlerde bulunalım.
Yetimlerin, yoksulların, hastaların yanında bulunalım.
Çünkü iyilik yapılan yerde rahmet vardır.
Allah’ın adı anılan yerde bereket vardır.
Kur’an okunan evde huzur vardır.
Namaz kılınan yerde nur vardır.
Dua edilen yerde ümit vardır.
Melekleri Hatırlamak Hayatımızı Değiştirmeli
Aziz Müminler!
Meleklere iman sadece “Melekler vardır.” demekten ibaret değildir.
Meleklere iman, davranışlarımızı değiştirmelidir.
Meleklerin bizi gördüğünü bilen insan harama daha dikkatli yaklaşır.
Yaptıklarının yazıldığını bilen insan diline sahip olur.
Meleklerin iyilikleri kaydettiğini bilen insan iyilik yapmaya koşar.
Meleklerin Allah’ı zikredenleri sevdiğini bilen insan zikre yönelir.
Meleklerin namaz kılanlara şahitlik ettiğini bilen insan namazına daha sıkı sarılır.
Meleklerin müminler için dua ettiğini bilen insan Allah’ın rahmetinden ümidini kesmez.
İşte iman budur.
İman, hayatımıza yön vermelidir.
Kardeşlerim!
Bazen kendimizi yalnız hissederiz.
Kimse beni anlamıyor deriz.
Kimse benim hâlimi bilmiyor deriz.
Kimse benim çektiğim sıkıntıyı görmüyor deriz.
Fakat unutmayalım:
Allah bizi görüyor.
Melekler görevleri gereği bizim hâlimize şahit oluyor.
Dualarımız Allah’a yükseliyor.
İyiliklerimiz kaydediliyor.
Gözyaşlarımız Allah katında karşılıksız kalmıyor.
Sabırlarımız boşa gitmiyor.
Öyleyse yalnız değiliz.
Rabbimiz bizimledir.
Ve O’nun rahmeti üzerimizdedir.
Sonuç
Aziz Kardeşlerim!
Bugün melekler âleminden bahsettik.
Meleklerin nurdan yaratıldığını öğrendik.
Allah’ın emrine karşı gelmediklerini öğrendik.
Cebrâil’in vahiy meleği olduğunu hatırladık.
Meleklerin Peygamberlere Allah’ın mesajlarını taşıdığını gördük.
Meleklerin insanların amellerini kaydettiğini öğrendik.
Namaz kılan kullara şahit olduklarını hatırladık.
Allah’ı zikredenleri aradıklarını öğrendik.
Müminler için bağışlanma dilediklerini gördük.
Peygamberimize gönderdiğimiz selâmları ulaştırdıklarını öğrendik.
Ve sonunda şunu anladık:
Bu dünya başıboş değildir.
Biz başıboş değiliz.
Hayatımız başıboş değildir.
Her sözümüzün bir hesabı vardır.
Her davranışımızın bir karşılığı vardır.
Her iyiliğimiz Allah katında değerlidir.
Her kötülükten de hesaba çekileceğiz.
Öyleyse gelin kardeşlerim.
Hayatımızı yeniden gözden geçirelim.
Namazlarımızı düzeltelim.
Kur’an’la bağımızı güçlendirelim.
Dilimizi gıybetten koruyalım.
Kalbimizi kibirden temizleyelim.
Evlerimizi Allah’ın zikriyle güzelleştirelim.
Çocuklarımızı imanla, ahlâkla ve merhametle yetiştirelim.
Peygamber Efendimize bolca salât ve selâm getirelim.
Birbirimize dua edelim.
İyilikte yarışalım.
Ve unutmayalım:
Meleklerin kaydettiği bir hayat yaşıyoruz.
Öyleyse defterimize güzel şeyler yazdıralım.
Ömrümüzün sonunda Rabbimizin huzuruna çıktığımızda, önümüze konulan defterde yüzümüzü kızartacak değil, yüzümüzü güldürecek ameller bulunsun.
Rabbimiz bizleri meleklerin duasına mazhar olan kullarından eylesin.
Rabbimiz bizleri namazlarını dosdoğru kılanlardan eylesin.
Rabbimiz bizleri Kur’an’dan ayrılmayan kullarından eylesin.
Rabbimiz bizleri gizli ve açık bütün günahlardan muhafaza eylesin.
Rabbimiz dilimizi yalandan, gıybetten, iftiradan ve kötü sözden korusun.
Rabbimiz kalbimizi kibirden, hasetten, kinden ve düşmanlıktan temizlesin.
Rabbimiz bizlere güzel ahlâk nasip eylesin.
Rabbimiz anne babalarımıza iyilik yapmayı, eşlerimize merhametle davranmayı, çocuklarımızı iman ve ahlâkla yetiştirmeyi bizlere nasip eylesin.
Rabbimiz bizleri kul hakkına girmekten muhafaza eylesin.
Üzerimizde kul hakkı bulunanlara hakkımızı helal etmeyi, bizim hakkımızı aldığımız kimselerle de helalleşmeyi nasip eylesin.
Rabbimiz hastalarımıza şifa, dertlilerimize deva, borçlularımıza eda, sıkıntıda olan kardeşlerimize ferahlık nasip eylesin.
Rabbimiz vefat eden anne babalarımıza, yakınlarımıza ve bütün müminlere rahmet eylesin.
Rabbimiz kabirlerimizi nur eylesin.
Münker ve Nekir’in sorularına imanla cevap verebilmeyi bizlere nasip eylesin.
Rabbimiz ölüm meleği geldiğinde bizleri imanla, kelime-i şehadetle ve güzel bir hâl üzere huzuruna almayı nasip eylesin.
Rabbimiz mahşer gününde bizleri mahcup eylemesin.
Amel defterimizi sağımızdan vermeyi nasip eylesin.
Hesabımızı kolay eylesin.
Sırat’tan selametle geçmeyi nasip eylesin.
Peygamber Efendimizin sancağı altında toplanmayı, Kevser Havuzu’ndan içmeyi ve onunla birlikte cennette buluşmayı bizlere nasip eylesin.
Allah’ım!
Sen bizim Rabbimizsin.
Biz Senin kullarınız.
Günahlarımız çok, Senin rahmetin daha büyüktür.
Hatalarımız çok, Senin mağfiretin daha geniştir.
Biz Sana muhtacız.
Sen hiçbir şeye muhtaç değilsin.
Bizi kendimizle baş başa bırakma.
Bizi nefsimizin kötülüğüne terk etme.
Kalplerimizi imanla sabit kıl.
Son nefesimize kadar bizleri İslâm üzere yaşat.
İslâm üzere öldür.
Ve kıyamet günü salih kullarınla beraber dirilt.
Allah’ım!
Bizi ve bütün müminleri bağışla.
Bizden razı ol.
Bizleri rahmetinden mahrum bırakma.
Cennetini ve cemalini bizlere nasip eyle.
Âmin.
Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı, Hadislerle İslâm, 1. Cilt, “Nuranî Varlıklar: Melekler”, s. 243–254.
