Hadislerle İslâm.. "Dünya: Âhiretin Tarlası" Konulu Hadislerle İslâm Vaazı sitemize eklenmiştir..
DÜNYA: ÂHİRETİN TARLASI
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، خَالِقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، وَمَالِكِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ. نَحْمَدُهُ سُبْحَانَهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَسْأَلُهُ الْهُدَى وَالتُّقَى وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى سَيِّدِنَا وَمَوْلَانَا مُحَمَّدٍ، عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ، الَّذِي عَلَّمَنَا كَيْفَ نَعِيشُ فِي الدُّنْيَا بِقَلْبٍ مُتَعَلِّقٍ بِالْآخِرَةِ، وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ أَجْمَعِينَ.
Aziz Müminler!
Rabbimize hamdolsun. Bizi yoktan var eden Allah'a hamdolsun. Bize dünya hayatını veren, ardından ebedî âhiret hayatını hazırlayan Rabbimize hamdolsun. Salât ve selâm, dünyanın geçici olduğunu bilen, fakat dünyayı ihmal etmeyen; dünyada yaşarken gönlü âhirette olan; bize dünyanın hakikatini öğreten Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa'ya olsun.
Kardeşlerim! Bugün hepimizin hayatını doğrudan ilgilendiren bir konuyu konuşacağız: Dünya ile ilişkimiz nasıl olmalıdır? Dünyayı sevecek miyiz? Dünyadan uzak mı duracağız? Mal sahibi olmak kötü müdür? Ev yapmak, iş kurmak, para kazanmak, çocuklarımızın geleceğini düşünmek yanlış mıdır? Yoksa insan dünyayı tamamen terk mi etmelidir?
Hayır! İslâm'ın bize öğrettiği şey bunların hiçbiri değildir. İslâm bize dünyayı yerine koymayı öğretir. Dünyayı kalbin içine değil, elin içine koymayı öğretir. Dünyayı amaç değil, araç olarak görmeyi öğretir. Dünyada yaşarken âhireti unutmamayı öğretir. Çünkü insan sadece bugün için yaratılmadı. İnsan sadece bu dünya için yaratılmadı. Bizim bir dünyamız var. Bir de bizi bekleyen âhiretimiz var. Ve asıl mesele şudur: Dünya hayatımız, âhiret hayatımızı belirleyen en önemli fırsattır.
1. HER ŞEYİN BAŞLANGICI ALLAH'TIR
Kardeşlerim! Dünyaya bakışımızı düzeltmek istiyorsak önce yaratılışın başlangıcını hatırlamamız gerekir. İmrân b. Husayn'ın naklettiğine göre Allah Resûlü'ne yaratılışın başlangıcı sorulduğunda şöyle buyurmuştur:
كَانَ اللَّهُ وَلَمْ يَكُنْ شَىْءٌ قَبْلَهُ، وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ، ثُمَّ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ، وَكَتَبَ فِى الذِّكْرِ كُلَّ شَىْءٍ
“Önce Allah vardı. O'ndan önce hiçbir şey yoktu. Arşı suyun üzerindeydi. Sonra gökleri ve yeri yarattı ve her şeyi Zikir'de yazdı.”
(Buhârî, Tevhîd, 22, B7418)
Aziz Müminler! Biz yoktuk. Dünya yoktu. Gökler yoktu. Dağlar yoktu. Denizler yoktu. Evlerimiz yoktu. Arabalarımız yoktu. Mallarımız yoktu. Unvanlarımız yoktu. Bizi üzen hiçbir şey yoktu. Bizi sevindiren hiçbir şey yoktu. Ama Allah vardı.
Ve bir gün yine biz olmayacağız. Evimiz kalacak. Arabamız kalacak. Malımız kalacak. Makamımız kalacak. İnsanların bizim hakkımızda söyledikleri kalacak. Ama biz olmayacağız. İşte insanın dünya ile ilişkisini belirlemesi gereken ilk gerçek budur. Dünya bizden önce vardı diye değil; Allah'ın yaratmasıyla var oldu. Ve bizden sonra da varlığını sürdürecek. Fakat bizim dünya hayatımız bitecek.
Kur'an-ı Kerim ne güzel buyuruyor:
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
“Her canlı ölümü tadacaktır. Yaptıklarınızın karşılığı ise ancak kıyamet günü eksiksiz olarak verilecektir.”
(Âl-i İmrân, 3/185)
Öyleyse ey insan! Dünyaya gelirken hiçbir şey getirmedin. Giderken de hiçbir şeyi yanında götüremeyeceksin. Yanında götüreceğin şey, amelindir.
2. DÜNYA ÂHİRETİN TARLASIDIR
Kardeşlerim! Büyüklerimiz şöyle demiştir: “Dünya âhiretin tarlasıdır.” Burada çok önemli bir noktayı hatırlatalım: Bu ifade hadis değildir. Bu, âlimlerin ve İslâm büyüklerinin dünya-âhiret ilişkisini anlatmak için kullandıkları hikmetli bir sözdür. Fakat anlamı, Kur'an'ın ve sahih sünnetin ortaya koyduğu dünya-âhiret anlayışıyla örtüşmektedir. Nitekim Diyanet'in Hadislerle İslâm metni de bu sözü dünya hayatının âhiretteki karşılığının kazanıldığı yer olduğunu açıklamak için kullanmaktadır.
Kur'an-ı Kerim şöyle buyuruyor:
وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَىٰ
“İnsan için ancak çalıştığının karşılığı vardır. Şüphesiz onun çalışması ileride görülecektir. Sonra kendisine karşılığı tastamam verilecektir.”
(Necm, 53/39-41)
Demek ki kardeşlerim: Bugün ne ekiyorsak yarın onu biçeceğiz. Bugün iyilik ekiyorsak iyilik biçeceğiz. Bugün sadaka ekiyorsak sadaka biçeceğiz. Bugün Kur'an ekiyorsak Kur'an'ın nurunu bulacağız. Bugün anne-babamıza iyilik ekiyorsak yarın onun karşılığını göreceğiz. Bugün haram ekiyorsak onun acısını da göreceğiz. Bugün kul hakkı ekiyorsak bunun hesabını vereceğiz. Bugün Allah'ın rızasını kazanmak için çalışıyorsak, yarın bunun karşılığını Allah'ın huzurunda bulacağız.
İşte dünya budur. Dünya, sonuçların değil; sonuçları hazırlayan amellerin yeridir. Burada ekilir. Orada biçilir. Burada çalışılır. Orada karşılığı alınır. Burada imtihan vardır. Orada hesap vardır. Burada amel vardır. Orada sonuç vardır.
3. DÜNYA KÖTÜ DEĞİLDİR; DÜNYAYA ESİR OLMAK KÖTÜDÜR
Aziz Kardeşlerim! Bazen dünyadan söz ederken yanlış bir anlayış ortaya çıkabiliyor. Sanki İslâm dünyayı bütünüyle terk etmeyi emrediyormuş gibi anlaşılabiliyor. Hayır! İslâm dünyayı bütünüyle reddetmez. İslâm, dünyayı Allah'ın önüne geçirmeyi reddeder.
Mal sahibi olmayı yasaklamaz. Malın insanın sahibi olmasını yasaklar. Çalışmayı yasaklamaz. Haram yoldan kazanmayı yasaklar. Güzel giyinmeyi yasaklamaz. İsrafı yasaklar. Ev sahibi olmayı yasaklamaz. Kul hakkıyla ev sahibi olmayı yasaklar. Ticaret yapmayı yasaklamaz. Haram kazancı yasaklar.
Kur'an-ı Kerim şöyle buyurur:
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ
“De ki: Allah'ın kulları için yarattığı süsü ve temiz rızıkları kim haram kıldı?”
(A'râf, 7/32)
Demek ki nimetler Allah'ın nimetidir. Fakat nimetlerin sahibi olduğumuzu zannetmek yanlıştır. Biz emanetçiyiz. Ev emanet. Araba emanet. Para emanet. Çocuk emanet. Sağlık emanet. Gençlik emanet. Makâm emanet. Zaman emanet. Hatta hayatımız bile emanet. Ve emanetin hesabı vardır.
4. İSLÂM BİZE DENGEYİ ÖĞRETİR
Kardeşlerim! Rabbimiz dünyayı tamamen terk etmemizi istemiyor. Aynı zamanda dünyaya kapılıp âhireti unutmamızı da istemiyor.
Kur'an-ı Kerim'de şöyle dua etmemizi öğretiyor:
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
“Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ver, âhirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru.”
(Bakara, 2/201)
Bakınız! Kur'an bize sadece âhireti istemeyi değil, dünya ve âhiret hayrını birlikte istemeyi öğretiyor.
Demek ki mümin: Çalışacak. Üretecek. Ailesine bakacak. Çocuklarını yetiştirecek. İşini güzel yapacak. Ticaretini dürüst yapacak. Topluma faydalı olacak. Dünyayı imar edecek. Fakat bütün bunları yaparken Allah'ı unutmayacak.
Çünkü Rabbimiz Hz. Sâlih'in diliyle şöyle buyuruyor:
هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا
“O sizi yeryüzünden yarattı ve sizi orayı imar etmekle görevlendirdi.”
(Hûd, 11/61)
İşte müminin dünya anlayışı budur. Dünyadan kaçmak değil; dünyaya esir olmamak. Malı reddetmek değil; malın kölesi olmamak. Çalışmayı bırakmak değil; çalışırken Allah'ı unutmamak.
5. ZÜHD, MAL SAHİBİ OLMAMAK DEĞİLDİR
Aziz Müminler! Allah Resûlü'nün sahâbîlerinden Ebû Zerr'den nakledilen bir rivayette zühdün gerçek anlamı anlatılır:
لَيْسَ الزَّهَادَةُ فِي الدُّنْيَا بِتَحْرِيمِ الْحَلَالِ، وَلَا فِي إِضَاعَةِ الْمَالِ، وَلَكِنَّ الزَّهَادَةَ فِي الدُّنْيَا أَنْ لَا تَكُونَ بِمَا فِي يَدَيْكَ أَوْثَقَ مِنْكَ بِمَا فِي يَدِ اللَّهِ...
“Dünyaya karşı zâhid olmak, helâli haram kılmak veya malı zayi etmek değildir. Asıl zühd, elinde bulunan şeylere, Allah'ın katında bulunanlardan daha fazla güvenmemendir...”
(İbn Mâce, Zühd, 1, 4100; Tirmizî, Zühd, 29, 2340. Rivayetin merfû oluşu hakkında hadis âlimlerince değerlendirmeler bulunmaktadır.)
Burada çok büyük bir ölçü var. Zühd, cebinde para bulunmaması değildir. Zühd, kalbinde paranın bulunmamasıdır. Bir insanın çok parası olabilir. Ama para onun kalbinde olmayabilir. Bir insanın az parası olabilir. Fakat bütün dünyası para olabilir.
Öyleyse mesele cebimizde ne olduğu değildir. Mesele kalbimizde ne olduğudur. Para elimizdeyse nimet olabilir. Para kalbimizdeyse put olabilir. Mal elimizdeyse araçtır. Mal kalbimizdeyse efendimiz olur.
İşte İslâm'ın istediği şey budur: Mal senin elinde olsun; fakat sen malın elinde olma!
6. HELÂL KAZANÇTAN VAZGEÇMEK ZÜHÜD DEĞİLDİR
Kardeşlerim! Bugün bazı insanlar dünyadan uzak durmayı ibadet zannediyor. Çalışmıyor. Üretmiyor. Sorumluluklarını yerine getirmiyor. Sonra da bunu zühd olarak görüyor. Oysa Peygamber Efendimiz böyle öğretmedi.
Allah Resûlü şöyle buyurdu:
أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا اللَّهَ وَأَجْمِلُوا فِي الطَّلَبِ، فَإِنَّ نَفْسًا لَنْ تَمُوتَ حَتَّى تَسْتَوْفِيَ رِزْقَهَا، وَإِنْ أَبْطَأَ عَنْهَا، فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَجْمِلُوا فِي الطَّلَبِ، خُذُوا مَا حَلَّ وَدَعُوا مَا حَرُمَ
“Ey insanlar! Allah'tan korkun ve dünyalık taleplerinizde ölçülü olun. Çünkü hiçbir can, rızkını tamamen almadıkça ölmeyecektir. Rızkı gecikse bile Allah'tan korkun ve istemekte ölçülü olun. Helâl olanı alın, haram olanı terk edin.”
(İbn Mâce, Ticâret, 2, 2144)
Ne kadar büyük bir ölçü! Rızık için çalışacağız. Ama harama girmeyeceğiz. Ticaret yapacağız. Ama yalan söylemeyeceğiz. Para kazanacağız. Ama kul hakkı yemeyeceğiz. İş yapacağız. Ama namazı terk etmeyeceğiz. Kariyer yapacağız. Ama Allah'ın emirlerini ikinci plana atmayacağız.
Çünkü mümin bilir: Rızkı veren Allah'tır.
Kur'an şöyle buyuruyor:
وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا
“Yeryüzünde hiçbir canlı yoktur ki rızkı Allah'a ait olmasın.”
(Hûd, 11/6)
Öyleyse kardeşim! Rızık için harama girme. Bir makam için kul hakkına girme. Bir ev için faiz batağına düşme. Bir araba için aileni ihmal etme. Bir servet için namazını terk etme. Bir dünya menfaati için âhiretini satma. Çünkü dünya için kaybettiğin şey, bazen dünyada kazandığından çok daha değerlidir.
7. ALLAH RESÛLÜ DÜNYAYI SEÇMEK YERİNE ALLAH KATINDAKİNİ SEÇTİ
Aziz Müminler! Ebû Saîd el-Hudrî'nin rivayet ettiği çok çarpıcı bir hadiste Allah Resûlü şöyle buyurmuştur:
عَبْدٌ خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ زَهْرَةَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَهُ
“Allah, kullarından birine dünya hayatının güzelliklerini vermekle kendi katında bulunan nimetler arasında tercih hakkı verdi. O kul, Allah katında bulunanları tercih etti.”
Bu söz üzerine Hz. Ebû Bekir ağlamaya başladı ve:
فَدَيْنَاكَ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا
“Analarımız, babalarımız sana feda olsun!” dedi.
Çünkü Ebû Bekir, bunun Allah Resûlü'nün vefatının yaklaştığına işaret ettiğini anlamıştı.
(Müslim, Fedâilü’s-Sahâbe, 2, 6170; Buhârî, Menâkıbü’l-Ensâr, 45, 3904)
Kardeşlerim! Düşünün. Bir tarafta dünya. Bir tarafta Allah katındaki nimetler. Bir tarafta geçici hayat. Bir tarafta ebedî hayat. Bir tarafta birkaç yıllık nimet. Bir tarafta sonsuz nimet. Akıllı insan hangisini seçer?
İşte müminin meselesi budur. Mümin dünyayı reddetmez. Ama dünya ile âhiret arasında tercih yapmak zorunda kaldığında Allah'ın rızasını tercih eder.
Çünkü bilir ki: Dünya biter. Âhiret bitmez. Gençlik biter. Âhiret bitmez. Sağlık biter. Âhiret bitmez. Servet biter. Âhiret bitmez. Makam biter. Âhiret bitmez. Geçici olanı, kalıcı olanın önüne geçirme!
8. “DÜNYA MÜMİNİN ZİNDANI, KÂFİRİN CENNETİDİR”
Kardeşlerim! Allah Resûlü şöyle buyurmuştur:
الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَجَنَّةُ الْكَافِرِ
“Dünya müminin zindanı, kâfirin cennetidir.”
(Müslim, Zühd ve Rekâik, 1, 2956; M7417)
Bu hadisi yanlış anlamayalım. Hadis, müminin dünyada mutlaka fakir, perişan veya mutsuz olması gerektiğini söylemiyor. Buradaki ölçü âhirete göredir. Mümin, dünyadaki en büyük nimetlere sahip olsa bile âhiretin sonsuz nimetleri yanında kendisini hâlâ bir sınırlılık içinde görür.
Çünkü mümin bilir: Burada hiçbir şey tam değildir. Burada sağlık vardır, hastalık vardır. Sevinç vardır, üzüntü vardır. Gençlik vardır, yaşlılık vardır. Kavuşma vardır, ayrılık vardır. Hayat vardır, ölüm vardır. Ama âhirette Allah'ın izniyle bunların ötesinde ebedî hayat vardır.
İşte Diyanet'in Hadislerle İslâm metninde aktarılan İbn Hacer el-Askalânî kıssası bu hadisin anlamını güzel şekilde anlatır. İbn Hacer'e, “Sen nasıl zindandasın, ben nasıl cennetteyim?” diye sorulduğunda, âhirette mümine hazırlanan nimetlerle karşılaştırıldığında dünyadaki hayatının zindan gibi olduğunu; inkârcının âhiretteki akıbeti düşünüldüğünde ise dünyadaki hâlinin cennet gibi sayılabileceğini ifade eder.
Demek ki mesele sadece dünyadaki şartlarımız değildir. Mesele nereye gittiğimizdir.
9. “DÜNYADA BİR GARİP VEYA YOLCU GİBİ OL!”
Aziz Kardeşlerim! Belki de dünya ile ilişkimizin en güzel tariflerinden birini Peygamber Efendimiz, Abdullah b. Ömer'e yapmıştır. Resûlullah onun omzuna elini koymuş ve şöyle buyurmuştur:
كُنْ فِي الدُّنْيَا كَأَنَّكَ غَرِيبٌ، أَوْ عَابِرُ سَبِيلٍ
“Dünyada bir garip gibi veya bir yolcu gibi ol.”
Abdullah b. Ömer de bu sözü hayatının düsturu hâline getirmiş ve şöyle demiştir:
إِذَا أَمْسَيْتَ فَلَا تَنْتَظِرِ الصَّبَاحَ، وَإِذَا أَصْبَحْتَ فَلَا تَنْتَظِرِ الْمَسَاءَ، وَخُذْ مِنْ صِحَّتِكَ لِمَرَضِكَ، وَمِنْ حَيَاتِكَ لِمَوْتِكَ
“Akşama çıktığında sabahı bekleme. Sabah olduğunda akşamı bekleme. Sağlığından hastalığın için, hayatından ölümün için istifade et.”
(Buhârî, Rikâk, 3, 6416)
Kardeşlerim! Yolcu, uğradığı yere ev yapmaz. Yolcu, bütün servetini kaldığı otele yatırmaz. Yolcu, “Ben burada sonsuza kadar kalacağım.” diye düşünmez. Yolcu, nereye gideceğini bilir.
Mümin de böyledir. Bu dünya bizim son durağımız değildir. Biz yolcuyuz. Bugün buradayız. Yarın başka yerde olacağız. Bir gün evimizde olmayacağız. Bir gün yatağımızda olmayacağız. Bir gün çocuklarımızın yanında olmayacağız. Bir gün soframızda olmayacağız. Bir gün telefonumuz çalmayacak. Bir gün adımız dünyada anılacak ama biz cevap veremeyeceğiz. O gün gelecek. Ve işte o gün insanın yanında yalnızca ameli olacak.
10. “YARIN” DİYEREK ÖMRÜ TÜKETME!
Kardeşlerim! Şimdi kendimize bir soru soralım: Biz ne kadar yolcuyuz?
Bazen kendimizi dünyanın sahibi zannediyoruz. “Daha çok kazanacağım.” “Daha güzel bir ev yapacağım.” “Biraz daha biriktireyim.” “Çocuklar büyüsün.” “Emekli olayım.” “İşim düzelsin.” “Biraz daha rahatlayayım.” Sonra ibadet ederim. Sonra Kur'an okurum. Sonra tövbe ederim. Sonra iyilik yaparım. Sonra...
Ama ölüm “sonra”yı beklemiyor.
Abdullah b. Ömer'in sözü bunun için çok ağırdır: “Akşama ulaştığında sabahı bekleme.” Çünkü sabaha çıkacağımızın garantisi yok. Sabaha ulaştığında akşamı bekleme. Çünkü akşama çıkacağımızın garantisi yok.
Öyleyse kardeşim! Bugün namaz kılabiliyorsan bugün kıl. Bugün anne-baban hayattaysa bugün gönüllerini al. Bugün kardeşinle küs isen bugün barış. Bugün üzerinde kul hakkı varsa bugün helallik iste. Bugün elinde imkân varsa bugün sadaka ver. Bugün tövbe edebiliyorsan bugün tövbe et. Çünkü ölüm geldiğinde “biraz daha zaman” deme imkânımız olmayacak.
11. DÜNYAYI İHMAL ETME; AMA DÜNYAYA TAPMA!
Aziz Müminler! İslâm'ın dünya anlayışı son derece dengelidir. Dünyayı terk etmek yok. Dünyaya tapmak da yok.
Allah Resûlü'nün hayatına bakınız. Medine'de toplum kurdu. Mescid inşa etti. Ticaret yaptı. Ailesiyle yaşadı. Sahâbîlerini çalışmaya teşvik etti. Ümmetinin geleceğini düşündü. Savaş hazırlıkları yaptı. Devlet yönetti. İnsanların hukukunu korudu. Fakat bütün bunların içinde kalbi Allah'tan kopmadı.
İşte bizim ihtiyacımız olan da budur. Dünyanın içinde olup dünyaya ait olmamak.
İş yerinde olacağız. Ama Allah'ı unutmayacağız. Ticarette olacağız. Ama harama girmeyeceğiz. Sofrada olacağız. Ama nimetin sahibini unutmayacağız. Ailemizle olacağız. Ama Allah'ın emanetine sahip çıkacağız. Servetimiz olacak. Ama servetimiz bizi esir etmeyecek.
Çünkü müminin ölçüsü şudur: Dünya elinde olabilir; kalbinde olmamalıdır.
12. BUGÜN KENDİMİZE SORMALIYIZ
Kardeşlerim! Şimdi biraz muhasebe yapalım. Ben dünyayı ne kadar seviyorum? Allah'ı ne kadar seviyorum? Param arttığında sevincim Allah'a şükür mü oluyor, yoksa sadece daha fazla kazanma hırsı mı? Kaybettiğimde isyan mı ediyorum? Kazandığımda şükrediyor muyum? Kazancım helâl mi? Evime giren lokmanın hesabını düşünüyor muyum? Çocuklarıma bıraktığım miras kadar, onlara bıraktığım imanı da düşünüyor muyum?
Onlara ev bırakmak istiyorum. Peki, namaz bırakıyor muyum? Onlara araba bırakmak istiyorum. Peki, güzel ahlak bırakıyor muyum? Onlara para bırakmak istiyorum. Peki, helâl-haram hassasiyeti bırakıyor muyum? Onlara diploma bırakmak istiyorum. Peki, Kur'an sevgisi bırakıyor muyum?
Kardeşlerim! Çocuklarımıza dünya bırakmak istiyoruz. Bu güzel. Ama onlara âhireti kazanacak bir hayat bırakmak daha güzeldir.
13. TARLANI BOŞ BIRAKMA!
Aziz Müminler! Bir çiftçi düşünün. Elinde çok güzel bir tarla var. Toprağı verimli. Suyu var. Güneşi var. Mevsimi uygun. Ama adam tarlaya hiç tohum atmıyor. Sonra hasat zamanı geliyor. Tarlaya bakıyor. Hiçbir şey yok. Ne diyecek? “Rabbim, neden bana ürün vermedin?” Hayır. Çünkü ekmedi.
İşte dünya da böyledir. Allah bize bir tarla verdi. Adına ömür dedi. Bize tohum verdi. Adına amel dedi. Bize su verdi. Adına iman ve Kur'an dedi. Bize mevsim verdi. Adına hayat dedi. Sonra dedi ki:
Ekin!
Sadaka ek. Namaz ek. Kur'an ek. İyilik ek. Güzel ahlak ek. Anne-babaya hizmet ek. Yetimin başını okşa. Mazlumun yanında ol. Kul hakkından sakın. Helâl kazan. Haramdan uzak dur. Tövbe et. Affet. Bağışla. Allah için yaşa.
Sonra ölüm gelir. Ve tarlanın kapısı kapanır. Artık ekme zamanı bitmiştir. Hasat zamanı başlamıştır.
14. ÖYLEYSE DÜNYA HAYATIMIZI ÂHİRETİMİZE DÖNÜŞTÜRELİM
Kardeşlerim! İşimize ibadet niyeti katalım. Ailemize bakmayı ibadet hâline getirelim. Helâl kazanç için çalışmayı ibadet hâline getirelim. Çocuklarımızı güzel yetiştirmeyi sadaka-i câriye hâline getirelim. Bir insanın sıkıntısını gidermeyi âhiret sermayesi yapalım. Bir yetimin başını okşamayı cennet yoluna çevirelim. Bir hastayı ziyaret etmeyi Allah'a yaklaşma vesilesi bilelim. Bir mazluma destek olmayı kulluk görevi kabul edelim.
Ve en önemlisi: Dünyadaki hiçbir nimet bizi Allah'tan uzaklaştırmasın. Çünkü nimet bizi Allah'a yaklaştırıyorsa nimettir. Bizi Allah'tan uzaklaştırıyorsa imtihandır. Para bizi infaka götürüyorsa nimettir. Bizi kibir ve israfa götürüyorsa imtihandır. Makam bizi adalete götürüyorsa nimettir. Bizi zulme götürüyorsa imtihandır. Sağlık bizi şükre götürüyorsa nimettir. Bizi gaflete götürüyorsa imtihandır.
SON MUHASEBE
Aziz Kardeşlerim! Bir gün bu dünyadan ayrılacağız. Arkamızdan insanlar konuşacak. Evimiz başkasına kalacak. Makamımız başkasına kalacak. Paramız başkasına kalacak. Elbiselerimiz başkasına kalacak. Telefonumuz başkasının eline geçecek. Arabamız başka birinin olacak. Ama amelimiz bizimle gelecek.
O gün bize: “Ne kadar paran vardı?” diye sorulmayacak sadece. “Paranı nereden kazandın ve nereye harcadın?” denilecek. “Ne kadar malın vardı?” diye sorulmayacak sadece. “Malını nasıl kullandın?” denilecek. “Ne kadar yaşadın?” diye sorulmayacak sadece. “Hayatını nasıl yaşadın?” denilecek. “Kaç evin vardı?” diye sorulmayacak. “Allah'ın sana verdiği emanete nasıl davrandın?” denilecek.
İşte o gün anlayacağız: Dünya bizim değildi. Biz dünyaya emaneten gönderilmiştik. Ve artık dönüş vakti gelmişti.
DUÂ
Allah'ım! Bize dünyayı tanıyan kullarından olmayı nasip eyle. Dünyayı kalbimizin efendisi değil, elimizin hizmetkârı eyle.
Allah'ım! Bize helâlinden kazanmayı, helâlinden yemeyi, helâlinden yaşamayı, haramdan uzak durmayı nasip eyle.
Allah'ım! Bize dünyayı âhiretimize vesile kıl. Dünyadaki her nimetimizi Senin rızana ulaştıran bir merdiven eyle.
Allah'ım! Mal verip de malın esiri olmayı, makam verip de makamın kölesi olmayı, sağlık verip de Seni unutmayı, gençlik verip de ömrümüzü zayi etmeyi bize nasip etme.
Allah'ım! Bize dünya nimetlerini ver. Fakat kalbimizi dünyaya bağlama. Bize mal ver. Fakat malı bize imtihan sebebi kılma. Bize ev ver. Fakat evimizi huzur ve iman yuvası eyle. Bize evlat ver. Fakat evlatlarımızı âhiretimizin yüz akı eyle. Bize sağlık ver. Fakat sağlığımızı Senin yolunda kullanmayı nasip eyle.
Allah'ım! Kazancımızı helâl eyle. Soframızı bereketli eyle. Evlerimizi huzurlu eyle. Ailelerimizi imanla güçlendir. Çocuklarımızı Kur'an'ın ve sünnetin yolundan ayırma.
Allah'ım! Bizi haram kazançtan koru. Faizden koru. Rüşvetten koru. Kul hakkından koru. Yetim hakkından koru. Komşu hakkından koru. Eşimizin hakkından koru. Evladımızın hakkından koru. Bizi dünyayı kazanayım derken âhiretimizi kaybedenlerden eyleme.
Allah'ım! Kalbimize zühd ver. Kanaat ver. Şükür ver. Sabır ver. Takva ver. Yakîn ver. Bizi elimize verilene değil, Senin katında olana güvenen kullarından eyle.
Allah'ım! Bize Peygamber Efendimiz'in:
كُنْ فِي الدُّنْيَا كَأَنَّكَ غَرِيبٌ، أَوْ عَابِرُ سَبِيلٍ
“Dünyada bir garip veya bir yolcu gibi ol.”
buyruğunu hayatımızın düsturu hâline getirmeyi nasip eyle.
Allah'ım! Ömrümüzü boşa geçirmeyelim. Gençliğimizi zayi etmeyelim. Sağlığımızı kaybetmeden kıymetini bilelim. Zenginliğimiz gitmeden infak edelim. Fırsatlarımız tükenmeden iyilik yapalım. Ölüm gelmeden tövbe edelim.
Allah'ım! Bizi ölüm geldiğinde hazırlıksız yakalananlardan eyleme. Canımızı imanla al. Son sözümüzü:
لَا إِلٰهَ إِلَّا اللَّهُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ
eyle.
Allah'ım! Kabirlerimizi nur eyle. Kabir hayatımızı huzurlu eyle. Mahşerde bizi mahcup eyleme. Amel defterimizi sağ elimizden ver. Mizanımızı ağır eyle. Sırat'tan selametle geçir. Kevser havuzunun başında Peygamber Efendimizle buluştur. Şefaatine nail eyle. Cennetine koy. Cemâlini görmeyi bizlere nasip eyle.
Allah'ım! Bizi dünyada iyilik eken, Âhirette güzellik biçen kullarından eyle. Bizi dünyayı âhiretin önüne geçirmeyen, Dünyayı âhiret için kullanan, Dünyada yaşarken âhireti unutmayan, Dünya nimetlerini Senin rızana ulaştıran kullarından eyle.
Allah'ım! Bize öyle bir hayat nasip eyle ki, ölüm geldiğinde: “Keşke biraz daha dünyada kalsaydım.” demeyelim. Bilakis: “Rabbim! Sana geliyorum.” diyebilelim.
Allah'ım! Dünyamızı da güzelleştir. Âhiretimizi de güzelleştir. Ve bizi cehennem azabından muhafaza eyle.
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً، وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً، وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ.
“Rabbimiz! Bize dünyada iyilik ver, âhirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru.”
(Bakara, 2/201)
Allah'ım! Dualarımızı kabul eyle. Günahlarımızı bağışla. Ayıplarımızı ört. Kalplerimizi temizle. Niyetlerimizi halis eyle. Ömrümüzü bereketlendir. Sonumuzu hayır eyle.
Bizi, “Dünya âhiretin tarlasıdır.” hakikatini hayatına taşıyan kullarından eyle. Dünyada ekmeyi, Âhirette biçmeyi, Ve Senin rızana kavuşmayı bizlere nasip eyle.
آمِينَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ.
وَصَلَّى اللَّهُ وَسَلَّمَ وَبَارَكَ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.
