ALLAH’IN İSİM VE SIFATLARI: EN GÜZEL İSİMLER O’NUNDUR

Aziz Müminler!

Hamd, bizleri yoktan var eden, bize hayat veren, bizi nimetleriyle kuşatan, her hâlimizi bilen, her sesimizi işiten, her duamızı duyan ve kullarına kendisini en güzel isimleriyle tanıtan Yüce Allah’a mahsustur.

Salât ve selâm; Rabbini en güzel isimleriyle tanıyan, O’na en güzel şekilde kulluk eden, sıkıntı anında da nimet anında da Rabbine yönelen Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa’ya, onun âline, ashabına ve kıyamete kadar onun izinden yürüyen bütün müminlerin üzerine olsun.

Aziz Kardeşlerim!

Bugün Rabbimizin bize öğrettiği çok önemli bir hakikatten söz etmek istiyorum:

Allah’ı tanımak...

Allah’ı isimleriyle bilmek...

Allah’ı sıfatlarıyla tanımak...

Ve O’nu tanıdıkça hayatımızı değiştirmek...

Çünkü insan kimi tanırsa ona göre yaşar.

Rabbini Rahmân olarak tanıyan, merhameti öğrenir.

Rabbini Gafûr olarak tanıyan, affetmeyi öğrenir.

Rabbini Rezzâk olarak tanıyan, rızık endişesinden kurtulur.

Rabbini Hakîm olarak tanıyan, başına gelen her olayın ardında bir hikmet bulunduğunu bilir.

Rabbini Rakîb olarak tanıyan, kimsenin görmediği yerde günah işlemekten utanır.

Rabbini Semî‘ olarak tanıyan, yalnız kaldığında bile sözlerine dikkat eder.

Rabbini Basîr olarak tanıyan, gizli ve açık bütün hâllerinde Allah’ın kendisini gördüğünü bilir.

İşte bunun için Allah Teâlâ Kur’an-ı Kerîm’de şöyle buyuruyor:

> وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ ۚ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

> “En güzel isimler Allah’ındır. O hâlde O’na güzel isimleriyle dua edin. O’nun isimleri hakkında gerçeği çarpıtanları bırakın. Onlar yaptıklarının cezasını göreceklerdir.”

(A‘râf, 7/180)

Demek ki Rabbimiz kendisini bize isimleriyle tanıtıyor.

Ve bize de şöyle öğretiyor:

“Beni tanıyın. Beni güzel isimlerimle çağırın. Bana güzel isimlerimle dua edin.”

---

“ALLAH” DE, “RAHMÂN” DE… EN GÜZEL İSİMLER O’NUNDUR

Aziz Müminler!

Mekke döneminde müşriklerin en büyük problemlerinden biri, Allah’ı hakkıyla tanımamalarıydı.

Onlar Allah’ın varlığını bütünüyle inkâr etmiyorlardı. Fakat Allah’ın isim ve sıfatlarını yanlış anlıyor, O’nunla kulları arasına putlar koyuyor ve farklı güçleri ilâhlaştırıyorlardı.

Resûlullah Efendimiz ise insanları bütün bu yanlış anlayışlardan kurtarıp tevhide, yani yalnızca Allah’a kulluğa çağırıyordu.

Bir gece Allah Resûlü Kâbe’nin yanında Rabbine dua ederken:

“Yâ Allah! Yâ Rahmân!”

diye Rabbine yalvarmıştı.

Müşriklerden biri bunu işitti ve bunu bir fırsat zannetti.

“Bakın!” dedi.

“Bizi tek Allah’a çağırıyor ama kendisi hem Allah’a hem Rahmân’a dua ediyor!”

Onlar, Allah ve Rahmân isimlerinin aynı Zât’a ait olduğunu anlayamıyorlardı.

Bunun üzerine Yüce Rabbimiz şu ayeti indirdi:

> قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَٰنَ ۖ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ

> “De ki: İster Allah deyin, ister Rahmân deyin. Hangisini deseniz olur. Çünkü en güzel isimler O’nundur.”

(İsrâ, 17/110)

Kardeşlerim!

Allah birdir.

Rab birdir.

Yaratıcı birdir.

Mâlik birdir.

Rızık veren birdir.

Şifa veren birdir.

Darda kalana yardım eden birdir.

Duaları işiten birdir.

Ama O’nun güzel isimleri pek çoktur.

Çünkü bizim Rabbimiz sonsuz kemal sahibidir.

O Rahmân’dır.

O Rahîm’dir.

O Gafûr’dur.

O Vedûd’dur.

O Kerîm’dir.

O Hakîm’dir.

O Rezzâk’tır.

O Hâlık’tır.

O Mâlikü’l-mülk’tür.

O Hayy’dır, Kayyûm’dur.

Ve bütün bu isimler, bizi aynı Rabbimize götürür.

---

ALLAH’I TANIMAK, O’NA YAKLAŞMANIN YOLUDUR

Aziz Kardeşlerim!

Bazen insan kendisini yalnız hisseder.

Kalabalıkların içinde yalnızdır.

Evinde yalnızdır.

Hastane odasında yalnızdır.

Gece yatağında yalnızdır.

Kimseye anlatamadığı bir derdi vardır.

İçinde taşıdığı bir acı vardır.

Bazen insanın dili susar ama kalbi konuşur.

İşte böyle zamanlarda mümin bilir ki:

Ben yalnız değilim.

Çünkü Rabbim beni görüyor.

Rabbim beni işitiyor.

Rabbim hâlimi biliyor.

Rabbim kalbimden geçeni biliyor.

Rabbim duamı işitiyor.

Rabbim bana benden daha yakındır.

İşte Resûlullah’ın bize ulaştırdığı şu kudsî hadis, Allah ile kul arasındaki yakınlığı ne güzel anlatıyor:

> يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي وَأَنَا مَعَهُ حِينَ يَذْكُرُنِي، إِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي، وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ هُمْ خَيْرٌ مِنْهُمْ، وَإِنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا، وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً.

Ebû Hüreyre’den rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

“Yüce Allah buyuruyor ki: Kulum beni nasıl düşünüyorsa ben öyleyim. O beni anarken ben onunla beraberim. O beni kendi başına anarsa, ben de onu kendim anarım. O beni bir topluluk içinde anarsa, ben onu daha hayırlı bir topluluk içinde anarım. O bana bir karış yaklaşırsa, ben ona bir arşın yaklaşırım. O bana bir arşın yaklaşırsa, ben ona bir kulaç yaklaşırım. O bana yürüyerek gelirse, ben ona koşarak giderim.”

(M6805 Müslim, Zikir, 2)

Ne büyük müjde!

Kul Allah’a yöneliyor.

Allah kulunu karşılıyor.

Kul bir adım atıyor.

Allah’ın rahmeti onu kuşatıyor.

Kul “Yâ Rabbi!” diyor.

Rabbimiz kulunu karşılıksız bırakmıyor.

Öyleyse kardeşlerim, Allah’tan uzak olduğumuzu düşündüğümüz zamanlarda bile O’na doğru bir adım atalım.

Bir secde...

Bir istiğfar...

Bir dua...

Bir “Yâ Rahmân!”

Bir “Yâ Rahîm!”

Bir “Yâ Gafûr!”

Bir “Yâ Vedûd!”

Bazen insanın hayatını değiştiren şey, Allah’a doğru attığı küçücük bir adımdır.

---

ESMA-İ HÜSNÂYI SAYMAK DEĞİL, HAYATA TAŞIMAK

Aziz Müminler!

Peygamber Efendimiz şöyle buyuruyor:

> إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً إِلَّا وَاحِدًا، مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ

“Allah’ın yüzden bir eksik, doksan dokuz ismi vardır. Kim bu isimleri ihsâ ederse cennete girer.”

(B2736 Buhârî, Şürût, 18)

Burada çok önemli bir nokta vardır.

Hadiste geçen “ihsâ”, sadece isimleri ezberlemek ve saymak değildir.

Allah’ın isimlerini öğrenmek...

Anlamlarını kavramak...

Bu isimlerle dua etmek...

Ve bu isimlerin hayatımıza yansımasını sağlamaktır.

Nitekim Diyanet’in Hadislerle İslâm açıklamasında da “ihsâ”nın, isimleri kuru kuruya saymaktan öte; anlamlarını öğrenmek, onlarla dua etmek ve gereğiyle amel etmek olduğuna dikkat çekilmektedir.

Kardeşlerim!

“Rahmân”ı bilen merhametsiz kalabilir mi?

“Gafûr”u bilen affetmemeyi kendisine yakıştırabilir mi?

“Kerîm”i bilen cimriliği hayatının merkezine koyabilir mi?

“Adl”i bilen zulme razı olabilir mi?

“Vedûd”u bilen sevgisiz yaşayabilir mi?

“Latîf”i bilen kaba ve kırıcı olmayı normal görebilir mi?

“Selâm”ı bilen insanlara huzursuzluk vermeyi kendisine yakıştırabilir mi?

İşte esmâ-i hüsnâ budur.

Sadece dilde değil.

Kalpte...

Ahlâkta...

Davranışta...

Ailede...

Ticarette...

Komşulukta...

Dostlukta...

Toplum hayatında...

---

“ALLAH GÜZELDİR, GÜZELLİĞİ SEVER”

Kardeşlerim!

Rabbimizi tanıdıkça güzelliği de öğreniriz.

Resûlullah (sav) şöyle buyuruyor:

> إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ، الْكِبْرُ بَطَرُ الْحَقِّ وَغَمْطُ النَّاسِ

“Şüphesiz Allah güzeldir, güzelliği sever. Kibir ise hakkı inkâr etmek ve insanları küçük görmektir.”

(M265 Müslim, Îmân, 147)

Dikkat edelim!

Peygamberimiz güzelliği anlatırken sadece dış görünüşten söz etmiyor.

Asıl güzellik kalbin güzelliğidir.

Sözün güzelliğidir.

Ahlâkın güzelliğidir.

Niyetin güzelliğidir.

Davranışın güzelliğidir.

Bir insan güzel giyinebilir ama kalbi kırıcı olabilir.

Güzel konuşabilir ama insanları küçümseyebilir.

Zengin olabilir ama cimri olabilir.

Bilgili olabilir ama kibirli olabilir.

Mümin ise şunu bilir:

Allah güzeldir ve güzelliği sever.

O hâlde mümin de güzelliği çoğaltmalıdır.

Evinde güzellik...

Ailesinde güzellik...

Komşuluğunda güzellik...

Ticaretinde dürüstlük...

Sözünde nezaket...

Yüzünde tebessüm...

Kalbinde merhamet...

---

RAHMÂN’IN KULU MERHAMETLİ OLUR

Aziz Kardeşlerim!

Allah’ın isimlerinden biri er-Rahmân, diğeri er-Rahîmdir.

Rahmân olan Allah, bütün kullarına nimetler verir.

Güneşi sadece iyilere doğdurmaz.

Yağmuru sadece ibadet edenlerin üzerine yağdırmaz.

Rızkı sadece günahsız olanlara vermez.

Nice insan vardır ki Allah’a isyan eder ama Allah yine de ona rızık verir.

Nice insan vardır ki Rabbini unutur ama Rabbimiz onu unutmaz.

Bu, Allah’ın rahmetinin ne kadar geniş olduğunu gösterir.

Öyleyse biz de merhameti öğrenmeliyiz.

Çocuğumuza merhamet...

Anne babamıza merhamet...

Eşimize merhamet...

Komşumuza merhamet...

Yaşlıya merhamet...

Yetim ve mazluma merhamet...

Hatasını fark edip dönmek isteyen insana merhamet...

Çünkü Allah’ın isimlerini öğrenmek, Allah’ın kullarına karşı sorumluluğumuzu da öğretir.

---

“REZZÂK” DİYEN KUL RIZIK ENDİŞESİYLE YIKILMAZ

Kardeşlerim!

Hayatımızda en büyük imtihanlardan biri rızık endişesidir.

“Çocuğumun geleceği ne olacak?”

“İşimi kaybedersem ne yaparım?”

Borçlarımı nasıl ödeyeceğim?

Evimin geçimini nasıl sağlayacağım?

Bütün bunlar elbette insanî endişelerdir.

Fakat mümin, bütün tedbirleri aldıktan sonra kalbini Rezzâk olan Allah’a bağlar.

Rabbimiz buyuruyor:

> وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا

> “Yeryüzünde hiçbir canlı yoktur ki rızkı Allah’a ait olmasın.”

(Hûd, 11/6)

Bu ayet bize tembelliği öğretmiyor.

Çalışmayın demiyor.

Ticareti bırakın demiyor.

Tedbir almayın demiyor.

Tam tersine, çalış ama rızkın sahibini unutma diyor.

Sen elinden geleni yap.

Helâlinden kazan.

Kimsenin hakkına girme.

Kul hakkıyla zengin olmaya çalışma.

Haramla rızık arama.

Çünkü rızkı veren er-Rezzâktır.

---

“GAFÛR” OLAN ALLAH’TAN ÜMİT KESİLMEZ

Aziz Müminler!

Bazılarımız geçmiş günahları sebebiyle Allah’tan uzak olduğunu düşünüyor.

“Ben çok hata yaptım.”

“Benim günahım çok.”

“Artık Allah beni affetmez.”

Hayır kardeşim!

Bu, şeytanın insana kurduğu en büyük tuzaklardan biridir.

Rabbimiz şöyle buyuruyor:

> قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

> “De ki: Ey kendilerine karşı aşırı giden kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.”

(Zümer, 39/53)

Ne büyük müjde!

Günah işledin diye Allah’tan kaçma.

Allah’a dön.

Hata yaptın diye secdeden uzaklaşma.

Tam tersine secdeye daha çok yaklaş.

Çünkü senin günahından daha büyük olan Allah’ın rahmetidir.

Senin hatandan daha büyük olan Allah’ın mağfiretidir.

Senin zayıflığından daha büyük olan Allah’ın kudretidir.

---

ALLAH’IN İSİMLERİ HAYATIMIZDA GÖRÜNMELİDİR

Kardeşlerim!

Şimdi kendimize bir soru soralım:

Ben Allah’ın isimlerini biliyorum ama bu isimler benim hayatımı değiştiriyor mu?

Eğer Allah er-Rakîb ise, yalnızken de dürüst olabiliyor muyum?

Eğer Allah el-Adl ise, bana haksızlık yapan birine bile adaletle davranabiliyor muyum?

Eğer Allah el-Gafûr ise, bana yapılan hataları affedebiliyor muyum?

Eğer Allah el-Kerîm ise, elimden gelen iyiliği yapıyor muyum?

Eğer Allah el-Vedûd ise, aileme sevgimi gösterebiliyor muyum?

Eğer Allah es-Selâm ise, çevreme huzur verebiliyor muyum?

İşte gerçek mesele budur.

Esmâ-i hüsnâ sadece ezberlenecek isimler değildir.

Onlar, Rabbimizi tanımamızı sağlayan ilâhî işaretlerdir.

Ve Rabbini tanıyan kul, Rabbine daha güzel kulluk eder.

---

NAMAZIMIZDA DA ALLAH’IN İSİMLERİ VAR

Aziz Müminler!

Aslında biz Allah’ın isimlerini her gün defalarca zikrediyoruz.

Namazımızda:

“الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ”

diyoruz.

“Âlemlerin Rabbi Allah’a hamdolsun.”

“الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ”

diyoruz.

“Rahmân ve Rahîm olan Allah.”

Sonra:

“مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ”

diyoruz.

“Din gününün sahibi.”

Rükûda:

“سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ”

diyoruz.

“Yüce Rabbimi tesbih ederim.”

Secdede:

“سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَىٰ”

diyoruz.

“Yüce Rabbimi tesbih ederim.”

Demek ki namaz, aynı zamanda Rabbimizi isimleriyle tanıma ve O’na yönelme eğitimidir.

Öyleyse namazı sadece bedenimizin yaptığı hareketler olarak görmeyelim.

Namaz, kulun Rabbini tanıdığı ve O’na yöneldiği bir buluşmadır.

---

ALLAH’IN “SELÂM” İSMİ VE BİZİM SELÂMIMIZ

Kardeşlerim!

Rabbimizin isimlerinden biri de es-Selâmdır.

Esenlik veren...

Her türlü eksiklikten uzak olan...

Kullarına selâmet ve huzur veren...

Biz namazımızda Tahiyyât okurken:

“اَلسَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَىٰ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ”

diyoruz:

“Selâm, bizim ve Allah’ın salih kullarının üzerine olsun.”

Ne güzel değil mi?

Mümin, Rabbinden selâm isterken başkalarına da selâm diliyor.

Demek ki Allah’ı tanıyan insan, insanlara huzur vermelidir.

Evine girince huzur getirmelidir.

Komşusuna güven vermelidir.

İş yerinde güvenilir olmalıdır.

Çevresindekiler onun elinden ve dilinden emin olmalıdır.

Çünkü Müslüman sadece Allah’a ibadet eden kişi değildir.

Aynı zamanda insanlara güven ve huzur veren kişidir.

---

RAHMÂN’IN İSMİ AKRABALIKTA DA TECELLİ EDER

Aziz Kardeşlerim!

Allah’ın isimlerini öğrenmenin insan ilişkilerimize nasıl yansıdığını gösteren çok çarpıcı bir hadis vardır.

Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

> أَنَا الرَّحْمَنُ، وَهِيَ الرَّحِمُ، شَقَقْتُ لَهَا مِنِ اسْمِي، فَمَنْ وَصَلَهَا وَصَلْتُهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا قَطَعْتُهُ

“Ben Rahmân’ım. Akrabalık bağı olan rahim de benim ismimden bir isim almıştır. Kim akrabalık bağını gözetirse ben de onunla bağımı gözetirim. Kim de akrabalık bağını koparırsa ben de onunla bağımı koparırım.”

(D1694 Ebû Dâvûd, Zekât, 45)

Ne kadar ağır bir uyarı!

Bir telefon açmak...

Bir hâl hatır sormak...

Bir küskünlüğü bitirmek...

Bir bayramda ziyaret etmek...

Bir hastanın kapısını çalmak...

Bazen küçücük gördüğümüz bu davranışlar, Allah katında çok büyük anlamlar taşır.

Belki bugün bir akrabamızla konuşmamız gerekiyor.

Belki yıllardır aramızda kırgınlık var.

Belki “O arasın.” diyoruz.

Kardeşlerim!

Bazen haklı olmak değil, Allah’ın razı olacağı insan olmak önemlidir.

İlk adımı sen at.

Selâmı sen ver.

Gönlü sen al.

Çünkü Allah er-Rahmândır.

---

ALLAH’IN İSİMLERİNİ HAYATIMIZA TAŞIYALIM

Öyleyse bugün buradan bir karar ile ayrılalım.

Her gün Allah’ın isimlerinden birkaçını öğrenelim.

Ama sadece ezberlemeyelim.

Bir ismi öğrenelim.

Anlamını düşünelim.

O isimle dua edelim.

Ve o ismin hayatımızda karşılığını arayalım.

Mesela bugün:

“Yâ Gafûr!”

diyelim.

Ve affedelim.

Yarın:

“Yâ Rahmân!”

diyelim.

Ve merhamet edelim.

Bir başka gün:

“Yâ Kerîm!”

diyelim.

Ve ikram edelim.

“Yâ Vedûd!”

diyelim.

Ve sevelim.

“Yâ Latîf!”

diyelim.

Ve insanlara karşı nezaketli olalım.

“Yâ Adl!”

diyelim.

Ve adaleti gözetelim.

“Yâ Selâm!”

diyelim.

Ve insanlara huzur verelim.

“Yâ Rezzâk!”

diyelim.

Ve haramdan uzak duralım.

“Yâ Rakîb!”

diyelim.

Ve yalnız kaldığımızda da Rabbimizin bizi gördüğünü unutmayalım.

İşte o zaman esmâ-i hüsnâ hayatımıza inmeye başlar.

---

🌿 SONUÇ: RABBİNİ TANI, O’NA GÜVEN, O’NA YÖNEL

Aziz Müminler!

Bütün mesele aslında burada düğümleniyor:

Rabbimizi ne kadar tanıyoruz?

Allah bizim için sadece zor zamanlarda çağırdığımız bir isim mi?

Yoksa hayatımızın her anında yöneldiğimiz Rabbimiz mi?

Sıkıntıya düştüğümüzde:

“Yâ Fettâh!”

diyebiliyor muyuz?

Günah işlediğimizde:

“Yâ Gafûr!”

diyebiliyor muyuz?

Rızık konusunda endişelendiğimizde:

“Yâ Rezzâk!”

diyebiliyor muyuz?

Haksızlığa uğradığımızda:

“Yâ Adl!”

diyebiliyor muyuz?

Kalbimiz daraldığında:

“Yâ Latîf!”

diyebiliyor muyuz?

Yalnız kaldığımızda:

“Yâ Velî!”

diyebiliyor muyuz?

Ölümü düşündüğümüzde:

“Yâ Hayy, Yâ Kayyûm!”

diyebiliyor muyuz?

İşte mümin böyle yaşar.

Allah’ı isimleriyle tanır.

İsimleriyle dua eder.

İsimleriyle O’na sığınır.

İsimleriyle ümit bulur.

Ve o isimlerin ahlâkını hayatına taşır.

Çünkü Allah’ı tanımak, insanı değiştirir.

Allah’ın Rahmân olduğunu bilen merhamet eder.

Gafûr olduğunu bilen affeder.

Kerîm olduğunu bilen ikram eder.

Adl olduğunu bilen adaletten ayrılmaz.

Rakîb olduğunu bilen haramdan sakınır.

Selâm olduğunu bilen huzur verir.

Vedûd olduğunu bilen sever.

Rezzâk olduğunu bilen haram rızka tenezzül etmez.

Ve bütün bunların sonunda kul, Rabbine şöyle der:

“Yâ Rabbi! Seni tanımaya çalışıyorum.

Seni isimlerinle tanımaya çalışıyorum.

Sana yaklaşmaya çalışıyorum.

Beni kendine yaklaştır.

Beni kendinden uzaklaştırma.”

---

DUA

Allah’ım!

Seni bize en güzel isimlerinle tanıttığın için Sana hamd ediyoruz.

Allah’ım!

Yâ Rahmân, Yâ Rahîm!

Bizlere rahmetinle muamele eyle.

Kalplerimizi imanla, gönüllerimizi Kur’an’la, hayatlarımızı güzel ahlâkla süsle.

Allah’ım!

Yâ Gafûr, Yâ Afüvv!

Günahlarımızı bağışla.

Bilerek veya bilmeyerek işlediğimiz hatalarımızı affet.

Gizli günahlarımızı da açık günahlarımızı da bağışla.

Allah’ım!

Yâ Rezzâk!

Bize helâl ve bereketli rızıklar nasip eyle.

Bizi harama muhtaç etme.

Kazancımıza bereket ver.

Kimseye el açtırma.

Bizi kazancıyla şımaranlardan değil, verdiğin nimetleri Senin rızan için paylaşanlardan eyle.

Allah’ım!

Yâ Selâm!

Evlerimize huzur ver.

Ailelerimize huzur ver.

Ümmet-i Muhammed’e huzur ver.

Kalplerimizdeki kinleri, nefretleri, düşmanlıkları gider.

Kardeşlik bağlarımızı kuvvetlendir.

Allah’ım!

Yâ Vedûd!

Kalplerimize sevgi ve muhabbet yerleştir.

Eşlerimizin arasına sevgi koy.

Anne babalarımıza karşı merhametli ve vefalı olmayı nasip eyle.

Çocuklarımızı imanlı, ahlâklı, Kur’an’la yaşayan kullarından eyle.

Allah’ım!

Yâ Adl!

Bizleri adaletten ayırma.

Haksızlık etmekten de haksızlığa uğradığımızda haddi aşmaktan da koru.

Dilimize doğruluk, kalbimize adalet, davranışlarımıza merhamet nasip eyle.

Allah’ım!

Yâ Latîf!

Bize bilmediğimiz yerlerden lütuflar gönder.

Sıkıntılarımızı kolaylaştır.

Gönlü kırık olan kardeşlerimizin gönüllerini ferahlat.

Borçlularımıza ödeme kolaylığı ver.

Hastalarımıza şifa ver.

Darda kalanlara yardım eyle.

Yalnızlara dost, mazlumlara yardımcı ol.

Allah’ım!

Yâ Fettâh!

Üzerimize kapanan hayır kapılarını aç.

Önümüzdeki engelleri kaldır.

Bize helâl ve hayırlı yollar aç.

Allah’ım!

Yâ Hâdî!

Bizi hidayetten ayırma.

Kalplerimizi imandan sonra eğriltme.

Bizi doğru yoldan ayırma.

Son nefesimize kadar imanla yaşamayı ve imanla can vermeyi nasip eyle.

Allah’ım!

Yâ Hayy, Yâ Kayyûm!

Kalplerimizi diri tut.

Bizi gafletten kurtar.

Seni unutanlardan değil, Seni çokça zikredenlerden eyle.

Allah’ım!

Bizleri esmâ-i hüsnânı sadece dilinde söyleyenlerden değil, o isimlerin manasını hayatında yaşayan kullarından eyle.

Bizi merhametli eyle.

Bizi affedici eyle.

Bizi cömert eyle.

Bizi adaletli eyle.

Bizi güvenilir eyle.

Bizi güzel ahlâklı eyle.

Bizi insanlara yük değil, insanlara fayda sağlayan kullarından eyle.

Allah’ım!

Bize dünyada iyilik ver.

Âhirette iyilik ver.

Bizi cehennem azabından koru.

Anne babalarımızı bağışla.

Geçmişlerimize rahmet eyle.

Hastalarımıza şifa ver.

Dertlilerimize deva ver.

Borçlularımıza eda ver.

Gençlerimizi iman ve iffet üzere yetiştir.

Çocuklarımızı Kur’an’ın ve sünnetin rehberliğinde büyüt.

Ümmet-i Muhammed’in birlik ve beraberliğini daim eyle.

Mazlumlara yardım eyle.

Zulüm altında bulunanlara ferahlık ve kurtuluş nasip eyle.

Allah’ım!

Bize Seni sevdir.

Bizi Sana sevdir.

Seni seven kullarını bize sevdir.

Bizi de Senin sevdiğin kullarından eyle.

Ve bizlere Peygamber Efendimizin öğrettiği şu duayı hayatımız boyunca gönülden söyleyebilmeyi nasip eyle:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ

“Allah’ım! Kendini isimlendirdiğin, kitabında indirdiğin, kullarından birine öğrettiğin ve gayb ilminde kendine ayırdığın bütün isimlerinle Senden istiyorum.”

Allah’ım!

Bizi isimlerini bilen, anlamlarını kavrayan, o isimlerle Sana dua eden ve o isimlerin gereğini hayatında yaşayan kullarından eyle.

Yâ Allah!

Yâ Rahmân!

Yâ Rahîm!

Yâ Gafûr!

Yâ Kerîm!

Yâ Vedûd!

Yâ Rezzâk!

Yâ Latîf!

Yâ Selâm!

Yâ Hâdî!

Yâ Hayy!

Yâ Kayyûm!

Bizi rahmetinden mahrum bırakma.

Bizi huzurundan uzaklaştırma.

Bizi affından mahrum etme.

Bizi cennetinden ayırma.

Son nefesimizi “Lâ ilâhe illallah” diyerek vermeyi, huzuruna imanla çıkmayı ve Peygamber Efendimizle birlikte cennetinde buluşmayı bizlere nasip eyle.

Âmin. Âmin. Âmin..