ÂHİRETE İMAN: EBEDÎ HAYATI TASDİK

Bismillâhirrahmânirrahîm.

Elhamdülillâhi Rabbil âlemîn. Hamd; bizi yoktan var eden, bize iman nimetini veren, dünya hayatını imtihan yeri, âhireti ise ebedî hayat yurdu kılan Yüce Rabbimize mahsustur. O’na hamdeder, O’ndan yardım ve mağfiret dileriz. Nefislerimizin şerrinden, amellerimizin kötülüklerinden Allah’a sığınırız. Allah’ın hidayet verdiğini kimse saptıramaz; O’nun saptırdığını da kimse doğru yola ulaştıramaz.

Salât ve selâm, âhireti bize haber veren, kabir hayatını, kıyameti, mahşeri, hesabı, mizanı, sıratı, cenneti ve cehennemi öğreten; ümmetine son nefese kadar hazırlıklı yaşamayı vasiyet eden Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa’ya, onun âline, ashabına ve kıyamete kadar onun izinden yürüyen bütün müminlerin üzerine olsun.

Aziz Müminler!

Bugün üzerinde duracağımız konu, imanımızın temel esaslarından biri olan âhirete imandır.

İnsan dünyaya gelir. Büyür. Gençleşir. Yaşlanır. Sonra ölür. Fakat ölüm, insan için yok oluş değildir. Ölüm, bir kapıdır. Bir âlemden başka bir âleme geçiştir. Dünya hayatının sona ermesi, âhiret hayatının başlamasıdır.

İşte mümin, hayatına bu hakikatle bakar.

Mümin bilir ki insan başıboş yaratılmamıştır. Mümin bilir ki bu hayatın bir hesabı vardır. Mümin bilir ki yapılan hiçbir iyilik karşılıksız kalmayacak, hiçbir kötülük de unutulmayacaktır.

Çünkü Rabbimiz şöyle buyurur:

كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۖ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ

“Her canlı ölümü tadacaktır. Ancak kıyamet günü yaptıklarınızın karşılığı size tastamam verilecektir. Kim cehennemden uzaklaştırılıp cennete konulursa gerçekten kurtuluşa ermiştir. Dünya hayatı ise aldatıcı bir geçimlikten başka bir şey değildir.”

Âl-i İmrân, 3/185.

Kardeşlerim!

Dünya geçicidir. Âhiret kalıcıdır. Dünya imtihandır. Âhiret hesap ve karşılık yurdudur.

Asıl mesele, insanın dünyada ne kadar yaşadığı değil; dünyadan âhirete ne götürdüğüdür.

Âhiret inancı, sadece “öldükten sonra dirileceğiz” demek değildir. Âhirete iman; Allah’ın huzuruna çıkacağımıza, yaptıklarımızdan hesaba çekileceğimize, iyiliklerin karşılığını göreceğimize, zulümlerin hesabının sorulacağına, cennet ve cehennemin hak olduğuna bütün kalbimizle inanmaktır.

Âhirete iman, hayatın bütün yönlerini değiştiren bir imandır.

Âhirete iman imanın temel esaslarındandır

Aziz Müminler!

Bir gün Cebrâil aleyhisselâm insan suretinde Peygamber Efendimizin yanına geldi. İman nedir diye sordu. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَبِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ

“Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, âhiret gününe ve hayır ve şerriyle kadere iman etmendir.”

Müslim, Îmân, 1; Buhârî, Îmân, 37.

Dikkat edelim kardeşlerim.

Peygamber Efendimiz imanı anlatırken âhiret gününe imanı açıkça iman esasları arasında sayıyor.

Demek ki âhiret, dinimizin kenarında duran bir konu değildir.

Âhiret, imanın merkezindedir.

Allah’a iman eden insan, O’nun huzuruna çıkacağına da inanır. Allah’ın adaletine iman eden insan, hiçbir hakkın zayi olmayacağına da inanır.

İşte bu yüzden Kur’an-ı Kerîm, birçok yerde Allah’a iman ile âhirete imanı birlikte zikreder.

Rabbimiz şöyle buyurur:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۚ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا

“Ey iman edenler! Allah’a, peygamberine, peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba iman edin. Kim Allah’ı, meleklerini, kitaplarını, peygamberlerini ve âhiret gününü inkâr ederse, derin bir sapkınlığa düşmüş olur.”

Nisâ, 4/136.

Öyleyse kardeşlerim, âhireti unutmak sadece bir bilgi eksikliği değildir. Âhireti unutmak, insanın hayat anlayışını değiştiren büyük bir gaflettir.

Çünkü insan âhireti unutursa, dünyayı sonsuz zannetmeye başlar.

Dünyayı sonsuz zanneden insan ise her şeyi burada elde etmek ister.

Burada kazanmak ister.

Burada eğlenmek ister.

Burada intikam almak ister.

Burada nefsinin bütün arzularını gerçekleştirmek ister.

Fakat mümin bilir ki hayat burada bitmeyecek.

Bu yüzden dünya nimetlerini kullanır ama dünyaya esir olmaz.

Mal sahibi olabilir ama malının kölesi olmaz.

Makam sahibi olabilir ama makamın kendisini Allah’tan uzaklaştırmasına izin vermez.

Çünkü bilir ki bir gün bütün bunlar geride kalacak.

Âhiret inancı insanın hayatına yön verir

Aziz Kardeşlerim!

Âhirete iman, sadece ölümden sonra ne olacağını bilmek değildir.

Âhirete iman, bugün nasıl yaşayacağımızı belirlemektir.

Bir insan gerçekten âhirete inanıyorsa, davranışlarına dikkat eder.

Dilinden çıkan söze dikkat eder.

Kazancına dikkat eder.

Komşusuna davranışına dikkat eder.

Ailesine davranışına dikkat eder.

Çocuklarına nasıl davrandığına dikkat eder.

Yetimin hakkına, fakirin hakkına, işçinin emeğine, eşinin hukukuna, anne babasının gönlüne dikkat eder.

Çünkü bilir ki Allah’a ve âhiret gününe iman, insanın hayatında mutlaka bir karşılık bulmalıdır.

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلَا يُؤْذِ جَارَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ

“Allah’a ve âhiret gününe iman eden kimse misafirine ikram etsin. Allah’a ve âhiret gününe iman eden kimse komşusunu rahatsız etmesin. Allah’a ve âhiret gününe iman eden kimse ya hayır söylesin veya sussun.”

Ebû Dâvûd, Edeb, 122-123; Buhârî, Edeb, 11.

Peygamber Efendimiz burada çok önemli bir ölçü veriyor.

“Allah’a ve âhiret gününe iman eden…”

Sonra ne geliyor?

Güzel söz.

Komşuya zarar vermemek.

Misafire ikram etmek.

Demek ki âhiret inancı, ahlâka dönüşmelidir.

Bir insan “Ben âhirete inanıyorum.” diyorsa, ama diliyle insanları incitiyorsa, komşusuna eziyet ediyorsa, ailesine zulmediyorsa, insanların hakkını yiyorsa, burada imanımızı yeniden gözden geçirmemiz gerekir.

Çünkü âhiret inancı, insanın davranışlarına yansıyan bir imandır.

Âhiret, adaletin eksiksiz tecelli edeceği gündür

Kardeşlerim!

Dünya hayatında her şeyin karşılığını göremiyoruz.

Bazen mazlum hakkını alamadan ölüyor.

Bazen zalim yaptığının hesabını vermeden dünyadan ayrılıyor.

Bazen bir insan yıllarca emek veriyor, başkası onun emeğini sömürüyor.

Bazen bir yetimin hakkı yeniliyor.

Bazen bir işçinin alın teri karşılıksız bırakılıyor.

Bazen bir insan iftiraya uğruyor ve gerçek ortaya çıkmadan hayatı sona eriyor.

Bazen insanlar birbirlerine zulmediyorlar ve dünya mahkemelerinde hak yerini bulmayabiliyor.

Peki bütün bunlar ne olacak?

İşte âhiret inancı burada bize umut verir.

Çünkü mümin bilir ki bu dünyada görülmeyen hiçbir hesap âhirette kaybolmayacaktır.

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

لَتُؤَدَّنَّ الْحُقُوقُ إِلَى أَهْلِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُقَادَ لِلشَّاةِ الْجَلْحَاءِ مِنَ الشَّاةِ الْقَرْنَاءِ

“Kıyamet gününde bütün haklar sahiplerine mutlaka verilecektir. Hatta boynuzsuz koyunun hakkı bile boynuzlu koyundan alınacaktır.”

Tirmizî, Sıfatü’l-kıyâme, 2.

Aziz Müminler!

Bu hadis insanın yüreğini titreten bir hakikati anlatıyor.

Boynuzsuz koyunun hakkı boynuzlu koyundan alınacaksa, insanın insan üzerindeki hakkı nasıl unutulabilir?

Bir insanın kalbini kırdık.

Birinin hakkını yedik.

Birinin parasını vermedik.

Birinin emeğini sömürdük.

Birinin arkasından konuştuk.

Birine iftira attık.

Bir insanın şerefini, haysiyetini, onurunu incittik.

Sonra da “Nasıl olsa kimse görmedi.” dedik.

Hayır!

Allah gördü.

İnsanların görmemesi, Allah’ın görmediği anlamına gelmez.

Dünyada hesabı kapanmamış bir dosya, âhirette açılabilir.

Bu yüzden mümin kul hakkından korkar.

Çünkü âhirete iman eden insan bilir ki orada para geçmeyecek.

Makam geçmeyecek.

Şöhret geçmeyecek.

İnsanların alkışı geçmeyecek.

Orada amel konuşacak.

Akıllı insan âhiret için hazırlık yapandır

Aziz Kardeşlerim!

Peygamber Efendimiz gerçek akıllılığı bize farklı bir şekilde öğretmiştir.

Şeddâd b. Evs radıyallahu anh anlatıyor. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyuruyor:

الْكَيِّسُ مَنْ دَانَ نَفْسَهُ وَعَمِلَ لِمَا بَعْدَ الْمَوْتِ، وَالْعَاجِزُ مَنْ أَتْبَعَ نَفْسَهُ هَوَاهَا وَتَمَنَّى عَلَى اللَّهِ

“Akıllı kişi kendisini hesaba çeken ve ölümden sonrası için çalışandır. Âciz kişi ise nefsinin arzularına uyan ve sonra da Allah’tan bağışlanma umandır.”

Tirmizî, Sıfatü’l-kıyâme, 25.

Kardeşlerim!

Bugün dünyada akıllı insan denilince ne anlıyoruz?

İyi diploma.

İyi meslek.

Çok para.

Güzel ev.

İyi araba.

Yüksek makam.

Güçlü çevre.

Bunların hiçbiri kötü değildir. Fakat Peygamber Efendimiz gerçek akıllılığı bunlarla ölçmüyor.

Gerçek akıllı kim?

Kendisini hesaba çeken ve ölümden sonrası için çalışan kimse.

Öyleyse bugün kendimize soralım:

Ben âhiret için ne hazırladım?

Bugün Allah için ne yaptım?

Bugün kaç insanın gönlünü aldım?

Kaç kişiye iyilik yaptım?

Namazlarım nasıl?

Kazancım helâl mi?

Ailem benden razı mı?

Çocuklarım beni gördüğünde Allah’ı hatırlıyor mu, yoksa sadece dünyanın peşinde koşmayı mı öğreniyor?

Dilimi haramdan koruyabiliyor muyum?

Gözümü haramdan sakındırabiliyor muyum?

Kul hakkından kaçıyor muyum?

Ölüm bana bugün gelse, Rabbimin huzuruna hangi amellerimle çıkacağım?

İşte müminin muhasebesi budur.

Ölümden sonrası için hazırlık yapmalıyız

Aziz Müminler!

Allah Resûlü’nün hayatında âhiret şuuru o kadar güçlüydü ki ashabına daima hazırlıklı olmayı öğretti.

Bir cenazede kabir başında oturdu.

Gözyaşları toprağı ıslatıncaya kadar ağladı.

Sonra ashabına şöyle seslendi:

يَا إِخْوَانِي لِمِثْلِ هَذَا فَأَعِدُّوا

“Ey kardeşlerim! İşte bunun için hazırlık yapın.”

İbn Mâce, Zühd, 19.

Ne kadar çarpıcı bir söz!

“Bunun için hazırlık yapın.”

Neye?

Ölüme.

Kabir hayatına.

Mahşere.

Allah’ın huzuruna çıkmaya.

Kardeşlerim!

Biz dünyada her şey için hazırlanıyoruz.

Bir sınav için hazırlanıyoruz.

Bir düğün için hazırlanıyoruz.

Bir yolculuk için hazırlanıyoruz.

Bir ev almak için yıllarca hazırlanıyoruz.

Emeklilik için hazırlık yapıyoruz.

Çocuklarımızın geleceği için hazırlık yapıyoruz.

Peki ölüm için ne kadar hazırlanıyoruz?

Âhiret için ne kadar hazırlanıyoruz?

Bir yolculuk için valiz hazırlarken, ebedî yolculuk için azığımızı hazırlıyor muyuz?

İşte müminin asıl meselesi budur.

Ölüm geldiğinde geriye ne kalacak?

Aziz Kardeşlerim!

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem insanın dünyadaki en büyük yanılgılarından birini şöyle anlatıyor:

يَتْبَعُ الْمَيِّتَ ثَلَاثَةٌ فَيَرْجِعُ اثْنَانِ وَيَبْقَى وَاحِدٌ، يَتْبَعُهُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ وَعَمَلُهُ، فَيَرْجِعُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ، وَيَبْقَى عَمَلُهُ

“Ölünün peşinden üç şey gider: Ailesi, malı ve ameli. Bunlardan ikisi geri döner, biri onunla kalır. Ailesi ve malı geri döner; ameli ise onunla kalır.”

Buhârî, Rikâk, 42; Müslim, Zühd, 5.

Kardeşlerim!

Bir düşünelim.

Cenaze namazımız kılınıyor.

Sevdiklerimiz bizi uğurluyor.

Ailemiz ağlıyor.

Dostlarımız arkamızdan dua ediyor.

Malımız geride kalıyor.

Evimiz geride kalıyor.

Arabamız geride kalıyor.

Telefonumuz geride kalıyor.

Makamımız geride kalıyor.

Şöhretimiz geride kalıyor.

Ve biz kabre giriyoruz.

İşte o anda bizimle beraber kalan nedir?

Amelimiz.

İşte bütün mesele budur.

Dünyada ne biriktirdiğimizden daha önemli olan, âhiret için ne biriktirdiğimizdir.

Biriktirdiğimiz malın tamamı bizim değildir.

Bir kısmı mirasçıların olur.

Bir kısmı başkalarının olur.

Bir kısmı dünyada kalır.

Fakat yaptığımız amel bizimle gelir.

Sadakamız gelir.

Namazımız gelir.

Oruçlarımız gelir.

Kur’an’ımız gelir.

Anne babamıza yaptığımız iyilik gelir.

Eşimize gösterdiğimiz merhamet gelir.

Çocuklarımıza verdiğimiz güzel terbiye gelir.

Bir yetimin başını okşamamız gelir.

Bir mazlumun yanında durmamız gelir.

Bir insanın gönlünü almamız gelir.

Bir insanın hakkını teslim etmemiz gelir.

İşte bunlar bizim gerçek sermayemizdir.

Âhiret bilinci kul hakkına dikkat ettirir

Kardeşlerim!

Âhirete iman eden insan kul hakkından korkar.

Çünkü bilir ki Allah’ın huzurunda hiçbir hak kaybolmayacaktır.

Peygamber Efendimiz bize bunu sadece sözle değil, hayatıyla da öğretti.

İnsanlara karşı adaletli olun.

Kimsenin hakkına girmeyin.

Bir insanın malını haksız yere almayın.

Bir insanın onuruyla oynamayın.

Bir insanı küçük görmeyin.

Bir insanın arkasından konuşmayın.

Çünkü belki de dünyada unuttuğunuz bir söz, âhirette karşınıza çıkacaktır.

Belki yıllar önce yaptığınız bir haksızlık, mahşerde önünüze gelecektir.

Belki herkesin unuttuğu bir iftira, amel defterinizde hâlâ duruyor olacaktır.

Bu yüzden mümin, sadece “Allah beni affeder.” diyerek yaşamaz.

Mümin aynı zamanda “Ben Allah’ın kullarına karşı nasıl yaşamalıyım?” diye düşünür.

Âhirete iman kötülükten koruyan bir kalkandır

Aziz Müminler!

Âhirete inanan insan, yalnızken de Allah’tan korkar.

Çünkü bilir ki insanlar görmese de Allah görüyor.

Kameralar görmese de Allah görüyor.

Telefon kayıtları olmasa da Allah biliyor.

Kimsenin haberi olmasa da Allah haberdar.

Bir gün bütün gizliler ortaya çıkacak.

Rabbimiz şöyle buyurur:

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

“O gün hesaba çekilmek üzere huzura çıkarılacaksınız; size ait hiçbir gizli şey gizli kalmayacaktır.”

Hâkka, 69/18.

İşte âhiret şuuru budur.

Mümin yalnızken de dürüsttür.

Kimsenin görmediği yerde de haramdan kaçınır.

Çünkü onun kalbinde bir kamera vardır.

O kameranın adı takvadır.

O kameranın adı âhiret inancıdır.

Âhirete iman sabır ve umut verir

Kardeşlerim!

Dünya hayatı herkese aynı şekilde verilmemiştir.

Kimi insan zengindir.

Kimi fakirdir.

Kimi sağlıklıdır.

Kimi hastadır.

Kiminin çocuğu vardır.

Kiminin çocuğu yoktur.

Kiminin hayatı kolaydır.

Kiminin hayatı ağır imtihanlarla geçer.

Kimi yıllarca çalışır, karşılığını hemen göremez.

Kimi haksızlığa uğrar.

Kimi gözyaşı içinde yaşar.

İşte âhiret inancı böyle zamanlarda mümine güç verir.

Mümin bilir ki Allah hiçbir gözyaşını unutmaz.

Hiçbir sabrı karşılıksız bırakmaz.

Hiçbir iyiliği zayi etmez.

Hiçbir mazlumun ahını görmezden gelmez.

Rabbimiz şöyle buyurur:

فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ۝ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

“Kim zerre kadar hayır yapmışsa onu görür. Kim de zerre kadar şer işlemişse onu görür.”

Zilzâl, 99/7-8.

Bu ayet mümin için hem umut hem de uyarıdır.

Bir iyilik küçük diye küçümseme.

Bir kötülük küçük diye önemseme.

Belki senin küçük gördüğün bir iyilik, âhirette kurtuluşuna vesile olur.

Belki küçük gördüğün bir günah, seni Allah’ın rahmetinden uzaklaştırır.

Âhiret inancı dünyadan kopmak değildir

Aziz Kardeşlerim!

Âhirete inanmak dünyayı terk etmek demek değildir.

İslâm bize dünyadan kaçmayı değil, dünyayı âhiretin hizmetine vermeyi öğretir.

Çalışacağız.

Helâl kazanacağız.

Ailemizin rızkını temin edeceğiz.

Çocuklarımızı yetiştireceğiz.

İlim öğreneceğiz.

İnsanlara faydalı olacağız.

Fakat bütün bunları yaparken Allah’ı unutmayacağız.

Rabbimiz şöyle buyurur:

وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا

“Allah’ın sana verdiği şeylerle âhiret yurdunu ara; dünyadan da nasibini unutma.”

Kasas, 28/77.

Demek ki mesele dünyaya sahip olmak değildir.

Mesele, dünyanın kalbimize sahip olmasıdır.

Mal elimizde olabilir.

Fakat kalbimizde Allah olmalıdır.

Makamımız olabilir.

Fakat makam bizi Allah’tan uzaklaştırmamalıdır.

Servetimiz olabilir.

Fakat servet bizi kibirli yapmamalıdır.

Çünkü mümin dünyanın içinde yaşar; fakat gönlünü dünyaya teslim etmez.

Âhireti hatırlamak ölümü hatırlamaktır

Kardeşlerim!

Ölümden söz etmek bazı insanlara ağır gelir.

Kabirden söz etmek istemeyiz.

Mahşeri düşünmek istemeyiz.

Hesabı hatırlamak istemeyiz.

Fakat insanın hayatını düzeltmesi için bazen ölümü hatırlaması gerekir.

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem kabir ziyaretlerini teşvik ederken şöyle buyurmuştur:

نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيَارَةِ الْقُبُورِ فَزُورُوهَا فَإِنَّ فِي زِيَارَتِهَا تَذْكِرَةً

“Size kabirleri ziyaret etmeyi yasaklamıştım. Artık onları ziyaret edin. Çünkü kabirleri ziyaret etmek hatırlatıcıdır.”

Ebû Dâvûd, Cenâiz, 75-77.

Başka bir rivayette:

كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ زِيَارَةِ الْقُبُورِ فَزُورُوا الْقُبُورَ فَإِنَّهَا تُزَهِّدُ فِي الدُّنْيَا وَتُذَكِّرُ الْآخِرَةَ

“Size kabirleri ziyaret etmeyi yasaklamıştım. Artık kabirleri ziyaret edin. Çünkü kabirler dünyaya karşı aşırı bağlılığı azaltır ve âhireti hatırlatır.”

İbn Mâce, Cenâiz, 47.

Kardeşlerim!

Kabristana gittiğimiz zaman sadece mezar taşlarına bakmayalım.

Kendimize bakalım.

“Ben de bir gün buraya geleceğim.” diyelim.

Bugün toprağın altında olanlar, dün bizim gibi yeryüzünde yürüyorlardı.

Onların da planları vardı.

Onların da yarınları vardı.

Onların da erteledikleri işler vardı.

Fakat bir gün “yarın” diyemeyecekleri bir gün geldi.

İşte ölüm budur.

“Yarın yaparım” diyerek âhireti ertelemeyelim

Aziz Müminler!

İnsanın en büyük aldanışlarından biri “daha vaktim var” düşüncesidir.

Namaza başlamak için daha vaktim var.

Tövbe etmek için daha vaktim var.

Anne babamın gönlünü almak için daha vaktim var.

Kul hakkını ödemek için daha vaktim var.

Kur’an okumaya başlamak için daha vaktim var.

Sadaka vermek için daha vaktim var.

Helalleşmek için daha vaktim var.

Günahı bırakmak için daha vaktim var.

Fakat ölüm bize “vaktin bitti” dediğinde hiçbir şey yapamayız.

Rabbimiz şöyle buyurur:

حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ ۝ لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ ۚ كَلَّا ۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا

“Nihayet onlardan birine ölüm gelince, ‘Rabbim! Beni geri gönder. Belki geride bıraktığım dünyada iyi işler yaparım.’ der. Hayır! Bu, onun söylediği boş bir sözden ibarettir.”

Mü’minûn, 23/99-100.

Kardeşlerim!

Bugün elimizde olan fırsat, yarın elimizde olmayabilir.

Bugün secde edebiliyoruz.

Bugün tövbe edebiliyoruz.

Bugün helalleşebiliyoruz.

Bugün sadaka verebiliyoruz.

Bugün bir insanın gönlünü alabiliyoruz.

Bugün Kur’an okuyabiliyoruz.

Bugün Rabbimize dönebiliyoruz.

Öyleyse bugün dönelim.

Çünkü ölüm geldiğinde artık amel defteri kapanacaktır.

Âhiret, mümin için korku kadar müjdedir

Aziz Kardeşlerim!

Âhiret deyince sadece cehennemi düşünmeyelim.

Âhiret aynı zamanda Allah’ın rahmetinin, affının ve cennetinin yurdudur.

Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

مَنْ مَاتَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ، قِيلَ لَهُ: ادْخُلِ الْجَنَّةَ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شِئْتَ

“Allah’a ve âhiret gününe iman ederek ölen kimseye, ‘Cennetin sekiz kapısından hangisinden dilersen gir.’ denilir.”

Ahmed b. Hanbel, Müsned, I, 17.

Bu ne büyük müjdedir!

Bir gün dünya bitecek.

Bir gün ölüm gelecek.

Bir gün kabir açılacak.

Bir gün mahşer kurulacak.

Bir gün hesap görülecek.

Ve imanla yaşayan, Rabbine sadakatle kulluk eden mümin için cennet kapıları açılacak.

Orada artık ölüm yok.

Orada hastalık yok.

Orada ayrılık yok.

Orada yaşlanmak yok.

Orada korku yok.

Orada yorgunluk yok.

Orada sevdiklerinden ayrılmak yok.

Orada Allah’ın rızası ve ebedî nimetler var.

Peygamber Efendimiz, Rabbimizin salih kulları için hazırladığı nimetleri şöyle haber veriyor:

قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: أَعْدَدْتُ لِعِبَادِيَ الصَّالِحِينَ مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ، وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ، وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ

“Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: Salih kullarım için hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insanın kalbine gelmeyen nimetler hazırladım.”

Buhârî, Tefsîr, 32; Müslim, Cennet, 2.

Âhiret inancı bize nasıl bir hayat yaşatmalı?

Kardeşlerim!

Artık kendimize şu soruyu soralım:

Âhirete gerçekten inanıyorsak hayatımız nasıl olmalı?

Daha dikkatli yaşamalıyız.

Daha merhametli olmalıyız.

Daha dürüst olmalıyız.

Daha çok tövbe etmeliyiz.

Kul hakkından daha fazla korkmalıyız.

Anne babamızın gönlünü daha fazla gözetmeliyiz.

Eşimize daha merhametli davranmalıyız.

Çocuklarımızı sadece dünyaya değil, âhirete de hazırlamalıyız.

Kazancımızın helâl olup olmadığını düşünmeliyiz.

Dilimizi gıybetten korumalıyız.

Kalbimizi kinden temizlemeliyiz.

İnsanların kusurlarını araştırmak yerine kendi kusurlarımıza bakmalıyız.

Çünkü yarın Rabbimizin huzurunda herkes kendi hesabıyla baş başa kalacaktır.

O gün insanın yanında ne ailesi olacaktır ne malı ne de makamı.

Ameli olacaktır.

Rabbimiz şöyle buyuruyor:

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ۝ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

“O gün ne mal fayda verir ne de evlat. Ancak Allah’a temiz bir kalple gelenler başka.”

Şuarâ, 26/88-89.

Öyleyse kardeşlerim, kalbimizi temizleyelim.

Kalbimizde kin varsa temizleyelim.

Haset varsa temizleyelim.

Kibir varsa temizleyelim.

Düşmanlık varsa temizleyelim.

Günah varsa tövbe edelim.

Kul hakkı varsa ödeyelim.

Helalleşmemiz gereken insanlarla helalleşelim.

Çünkü ebedî hayat için hazırlık yapıyoruz.

Son muhasebe

Aziz Müminler!

Şimdi bir an için dünyayı susturalım.

Telefonları, işleri, hesapları, planları, alışverişleri, makamları, servetleri, dünyaya ait bütün meşguliyetleri bir kenara bırakalım.

Ve kendimize soralım:

Ben gerçekten âhirete hazırlanıyor muyum?

Ölüm bugün gelse hazır mıyım?

Rabbimin huzuruna çıktığımda yüzüm ak olacak mı?

Amel defterimde hangi iyilikler var?

Hangi günahlar var?

Kimin hakkı üzerimde?

Kimin gönlünü kırdım?

Kime haksızlık ettim?

Kime borcum var?

Kimin arkasından konuştum?

Kimi küçümsedim?

Kime yardım edebilirdim de etmedim?

Rabbimin bana verdiği gençliği nasıl kullandım?

Sağlığımı nasıl kullandım?

Paramı nereden kazandım?

Nereye harcadım?

Vaktimi nerede tükettim?

Öğrendiğim ilimle amel ettim mi?

Kur’an hayatımda ne kadar var?

Namaz hayatımın neresinde?

Tövbe hayatımın neresinde?

Ve en önemlisi:

Rabbim benden razı mı?

Kardeşlerim!

Bunlar cevaplaması kolay sorular değildir.

Ama bugün cevaplamazsak yarın cevaplamak zorunda kalacağız.

Bugün kendimizi hesaba çekersek yarın hesabımız kolay olabilir.

Bugün nefsimizi sorgularsak yarın mahşerde yüzümüz ak olabilir.

Bugün Allah’a dönersek yarın Allah’ın rahmetine kavuşabiliriz.

Dünya hayatını âhiret için değerlendirelim

Aziz Müminler!

Dünya bize verilmiş bir fırsattır.

Bu fırsatı kaçırmayalım.

Bir gün elimizde olmayacak.

Bugün elimizde olan zaman, Allah’ın bize verdiği bir emanettir.

Öyleyse her günümüzü biraz daha güzel yaşayalım.

Bir namazı daha huşû ile kılalım.

Bir Kur’an sayfası daha okuyalım.

Bir sadaka daha verelim.

Bir gönül daha alalım.

Bir insanı daha affedelim.

Bir yetimin başını daha okşayalım.

Anne babamızın duasını daha fazla almaya çalışalım.

Çocuklarımıza Allah sevgisini daha fazla öğretelim.

Eşimize daha güzel davranalım.

Komşumuzun hâlini daha fazla soralım.

Gıybetten biraz daha uzak duralım.

Haramdan biraz daha fazla sakınalım.

Tövbeyi biraz daha çoğaltalım.

Çünkü âhiret uzak değildir.

Belki bizim için çok yakındır.

Ve unutmayalım:

Dünya hayatı bitecek; fakat yaptıklarımızın karşılığı devam edecektir.

Mal geride kalacak; amel bizimle kalacaktır.

İnsanlar bizden ayrılacak; Rabbimiz bizi yalnız bırakmayacaktır.

Dünya kapanacak; âhiret başlayacaktır.

Öyleyse geliniz, âhirete imanımızı sadece dilimizde değil, hayatımızda gösterelim.

Âhirete inanan bir insan gibi yaşayalım.

Allah’a karşı daha samimi olalım.

Kullara karşı daha merhametli olalım.

Kul hakkından daha çok korkalım.

Günahlardan daha fazla kaçalım.

İyilikleri daha fazla çoğaltalım.

Ve Rabbimizin huzuruna temiz bir kalple çıkabilmek için çalışalım.

Dua

Allah’ım!

Sana hamdolsun.

Bizi yoktan var eden Sensin.

Bize iman nimetini veren Sensin.

Bizi dünya hayatında imtihan eden Sensin.

Bizi âhirette huzuruna çağıracak olan da Sensin.

Allah’ım!

Kalplerimize âhiret imanını hakkıyla yerleştir.

Bizi dünya hayatının aldatıcılığına kapılanlardan eyleme.

Dünyayı elimizde, âhireti kalbimizde taşıyan kullarından eyle.

Allah’ım!

Bize ölümü unutmayan bir kalp ver.

Kabir hayatına hazırlanan bir ömür ver.

Mahşerin korkusunu hissederek yaşayan bir kulluk ver.

Hesap gününde yüzümüzü ak eyle.

Amel defterimizi sağımızdan verilenlerden eyle.

Mizanımızı ağır eyle.

Sıratı kolaylıkla geçen kullarından eyle.

Allah’ım!

Bizi cehennem ateşinden muhafaza eyle.

Bizi cennetinle mükâfatlandır.

Bizi Firdevs-i A‘lâ’ya ulaştır.

Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem ile aynı cennette buluşmayı bizlere nasip eyle.

Allah’ım!

Bizlere helâl kazanç nasip eyle.

Kazancımıza bereket ver.

Bizi kul hakkından koru.

Bilerek veya bilmeyerek hakkına girdiğimiz kullarınla bizi helalleştir.

Üzerimizde hakkı bulunanlara haklarını ödemeyi nasip eyle.

Kimsenin hakkını üzerimizde bırakma.

Bizim üzerimizde hakkı olanları da affet.

Allah’ım!

Anne babalarımızı bağışla.

Hayatta olanlara sağlık, afiyet ve huzur ver.

Vefat edenlere rahmet eyle.

Kabirlerini nur eyle.

Makamlarını cennet eyle.

Allah’ım!

Eşlerimize huzur ver.

Çocuklarımızı imanlı, ahlâklı, salih ve saliha kullarından eyle.

Gençlerimizi kötülüklerden muhafaza eyle.

Evlerimizi Kur’an’ın, imanın ve güzel ahlâkın hâkim olduğu yuvalar eyle.

Allah’ım!

Hastalarımıza şifa ver.

Dertlilerimize deva ver.

Borçlularımıza eda nasip eyle.

Mazlumlara yardım eyle.

Zulüm altında olan kullarına yardım eyle.

Yetimleri, kimsesizleri, garipleri muhafaza eyle.

Allah’ım!

Bize dünyada da iyilik ver, âhirette de iyilik ver.

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

“Rabbimiz! Bize dünyada iyilik ver, âhirette de iyilik ver ve bizi cehennem azabından koru.”

Bakara, 2/201.

Allah’ım!

Son nefesimizi imanla vermeyi nasip eyle.

Kelime-i şehadetle huzuruna gelmeyi nasip eyle.

Canımızı alırken bizden razı ol.

Kabirde bizi yalnız bırakma.

Mahşerde bizi mahcup etme.

Hesap gününde bizi affet.

Günahlarımızı bağışla.

Hatalarımızı ört.

Eksiklerimizi tamamla.

Bizi rahmetinden mahrum bırakma.

Allah’ım!

Bize âhireti unutmayan bir hayat, ölümü unutmayan bir kalp, günahlardan sakınan bir nefis ve salih amellerle dolu bir ömür nasip eyle.

Bizi Sana kavuşmaya hazırlanan kullarından eyle.

Rabbimiz!

Bizi, eşlerimizi, çocuklarımızı, anne babalarımızı, kardeşlerimizi ve bütün müminleri bağışla.

Bizleri cennetinde buluştur.

Sevdiklerimizle birlikte Peygamber Efendimizin sancağı altında haşreyle.

Havz-ı Kevserinden içmeyi nasip eyle.

Şefaatine nail eyle.

Cennetinde ebediyen birlikte olmayı bizlere lütfeyle.

Allah’ım!

Bizleri dünyada imanla yaşat.

Kabirde imanla sabit kıl.

Mahşerde rahmetinle kuşat.

Cennetinle sevindir.

Cemâlini görmeyi bizlere nasip eyle.

Senden başka ilâh olmadığını ikrar ederek, Peygamberimiz Muhammed Mustafa’nın senin kulun ve elçin olduğuna şahitlik ederek huzuruna gelmeyi nasip eyle.

آمِينَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ.

Âlemlerin Rabbi olan Allah’ım! Dualarımızı kabul eyle.